Συγγραφέας: Πατρίτσια Φορντ
Εικονογράφος: Σάρα Γουόρμπαρτον
Μετάφραση: Γιάννης Δούκας
Εκδόσεις: Πατάκη
Χρονιά έκδοσης: 2026
Ηλικία: 3+
Η Σόφη ετοιμάζεται να πέσει για ύπνο, αλλά φοβάται το τέρας που κρύβεται κάτω από το κρεβάτι της. Αποφασίζει λοιπόν να του γράψει ένα γράμμα και το τέρας τής απαντά. Κάπως έτσι ξεκινά μια αλληλογραφία μεταξύ τους, απ’ την οποία προκύπτει πως αν και το τέρας έμενε όντως παλιά κάτω από το κρεβάτι της Σόφη, τελικά έφυγε γιατί κάτω από το δικό του το κρεβάτι κρυβόταν ένας γορίλας και το τέρας τον φοβόταν! Δεν το περιμένατε αυτό, έτσι; Ούτε κι εμείς όταν το διαβάζαμε. Και να φανταστείτε πως αυτή είναι μόνο η αρχή της ιστορίας…
Το βιβλίο είναι γεμάτο εκπλήξεις ως προς την πλοκή. Είναι ξεκαρδιστικά αστείο και μέσα από το χιούμορ διασκεδάζει τον νυχτερινό φόβο των παιδιών για το τι κρύβεται κάτω από το κρεβάτι τους. Η Πατρίτσια Φορντ γράφει μια ιστορία με καλούς και κακούς, απρόσμενες φιλίες κι ένα τέλος «ανοιχτό», που αφήνεται στη φαντασία του αναγνώστη. Δε χρειάζεται κάτι άλλο, τα έχει όλα!
Η εικονογράφηση της Σάρα Γουόρμπαρτον είναι εξίσου καταπληκτική. Οι εικόνες είναι χορταστικές κι απολαυστικές, το χιούμορ διάσπαρτο. Και μόνο το γεγονός ότι το τέρας χρησιμοποιεί για επιστολόχαρτο χαρτί υγείας φτάνει για να σε κάνει να γελάσεις. Από εκεί και πέρα, μικρές λεπτομέρειες στην εικονογράφηση έρχονται και προσθέτουν πληροφορίες που δεν υπάρχουν στο κείμενο, πηγαίνοντας το βιβλίο και τα παιδιά που το διαβάζουν ένα βήμα παραπέρα. Κάποια στιγμή π.χ. το τέρας παραπονιέται για ένα χταπόδι που ζει στο μπάνιο, αλλά το γράμμα που γράφει στη Σόφη βλέπουμε να το δίνει χαρωπά σε ένα πλοκάμι χταποδιού να της το δώσει…
Το πρωτότυπο κείμενο, γραμμένο στα αγγλικά, είναι σαφώς ακόμα πιο αστείο χάρη στην «Αστυνομία Τεράτων» και την «Αστυνομία Γορίλων». Παρ’ όλα αυτά, η απόδοση λειτουργεί μια χαρά στα ελληνικά, ακόμα κι αν λείπει το γλωσσικό/πολιτισμικό υπόβαθρο (στα αγγλικά υπάρχει «και καλά» αστυνομία για όλα, βλ. Fashion Police, Fun Police, Grammar Police κτλ., άρα γιατί όχι Αστυνομία Τεράτων και Αστυνομία Γορίλων;). Αντιθέτως, οι αγγλισμοί και η κατά λέξη μετάφραση που έχει γίνει σε διάφορα σημεία του βιβλίου θεωρώ πως είναι ατυχείς. Η Σόφη π.χ. κλείνει τα γράμματά της με τη φράση «Ειλικρινά δική σου», που στα ελληνικά δεν είναι δόκιμη. Το τέρας υπογράφει «Δικό σου», που επίσης δε λέγεται στα ελληνικά (με εξαίρεση ίσως κάποιες ερωτικές επιστολές, κάτι που όμως δεν ισχύει στην περίπτωσή μας). Στα δύο παραπάνω παραδείγματα θα αρκούσε ένα «Με εκτίμηση/Μετά τιμής» κι ένα «Φιλικά/Με φιλικούς χαιρετισμούς». Αντίστοιχα, φράσεις όπως «Η Σόφη ήταν όλο ελπίδα να της έλεγε ναι» ακούγονται παράξενα στα ελληνικά και θα μπορούσαν να αποφευχθούν.
Ακόμα κι έτσι όμως, το «Γράμματα σ’ ένα τέρας» είναι τόσο δυνατό από άποψη πλοκής και εικόνας που δεν επισκιάζεται από τίποτα. Είναι πρωτότυπο, αστείο, απολαυστικό, καθησυχαστικό – με μία λέξη εξαιρετικό και τα παιδιά θα το λατρέψουν!
