Σενάριο- σχέδιο: Γεωργία Ζάχαρη
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Έτος έκδοσης: 2025
Ηλικίες: 15+, 17+
Το 2021, ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Eyes of Light – Φορέας τέχνης για την υγεία προσκάλεσε γυναίκες με εμπειρία καρκίνου από όλη την Ελλάδα να μοιραστούν τις ιστορίες τους. Από τις γυναίκες αυτές επελέχθησαν 25 των οποίων οι αφηγήσεις και συνεντεύξεις αποτέλεσαν έμπνευση για ένα μικρό πιλοτικό κόμικ, το οποίο αρχικά διανεμήθηκε δωρεάν σε μικρό τιράζ σε γυναίκες με καρκίνο και σχετικούς επαγγλεματίες υγείας. Η ανταπόκριση όμως ήταν τόσο μεγάλη, που αργότερα εξελίχθηκε σε webcomic σε συνέχειες μέσα από την σελίδα του ΜΚΟ. Το 2025 τελικά εκδόθηκε σε μεγάλη μορφή το σημερινό Ιστορίες από την αίθουσα αναμονής από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Το δημιούργημα έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου η Γεωργία Ζάχαρη.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε πέντε μέρη που ανταποκρίνονται στις διαφορετικές φάσεις της νόσου και της θεραπείας της: Πρώτη φορά στην θεραπεία, Τρίτη φορά, Έκτη φορά, Χειρουργείο και Επανέλεγχος. Το κόμικ περιστρέφεται γύρω από μια ομάδα γυναικών με καρκίνο που συναντιέται τυχαία σε μια αίθουσα αναμονής και δένεται πολύ γρήγορα μέσα από το κοινό βίωμα των μελών της. Είναι φανερό ότι η ιστορία είναι πολυφωνική. Οι γυναίκες, πέρα από το κοινό τους θέμα υγείας, δεν έχουν κάτι άλλο κοινό και στην πραγματική ζωή μπορεί να μην συναντιόνταν καν. Στο απροσδόκητο όμως πλαίσιο αυτό, δίνουν θάρρος και δύναμη η μία στην άλλη, μιλάνε με ειλικρίνεια, αφηγούνται τις διαφορετικές αντιδράσεις και εμπειρίες τους από τη διάγνωση έως τη θεραπεία. Είναι όλες καρκινοπαθείς, αυτό όμως δεν είναι κομμάτι της προσωπικότητάς τους.
Ανάμεσα στα κεφάλαια, το βιβλίο μεταμορφώνεται ανέλπιστα σε βιβλίο δραστηριοτήτων. Με χιούμορ και φαντασία, η Ζάχαρη καλεί την γυναίκα με καρκίνο που το διαβάζει να συμμετάσχει ενεργά, γράφοντας, σημειώνοντας, ζωγραφίζοντας όσα επιθυμεί σε πλαίσια δημιουργικά και βαθιά ανθρώπινα. Πώς φαντάζεται την ιδανική αίθουσα αναμονής, τι την βαραίνει, τι την ανακουφίζει, πώς είναι οι σχέσεις με τους ανθρώπους γύρω της… Το σκίτσο είναι απλό, όμορφο και πολύ εκφραστικό. Είναι πολύ σημαντικό ότι το κόμικ δεν γίνεται ποτέ μελό (παρότι έχει υψηλό δείκτη δυσκολίας με τέτοιο θέμα), μα συχνά μάς κάνει να χαμογελάμε και συνεχώς να συλλογιζόμαστε. Στο τελευταίο μέρος του βιβλίου βρίσκουμε και το έγχρωμο webcomic που είχε κυκλοφορήσει στο σάιτ του Eyes of Light.
Και γιατί το προτείνω σε εφήβους; Φαινομενικά, απευθύνεται σε ένα πολύ ειδικό κοινό: γυναίκες με καρκίνο. Ωστόσο, και με τον ευαίσθητο, σύγχρονο και ελεύθερο τρόπο που είναι γραμμένο, θεωρώ ότι μπορεί να απαντά και σε άλλες ηλικίες. Ένα έφηβο παιδί μπορεί να έχει μια συγγενή, φίλη, δασκάλα με καρκίνο και να ζητά απαντήσεις σε ερωτήσεις που δεν τολμά να ξεστομίσει. Ένα έφηβο κορίτσι μπορεί να έχει καρκίνο, σε μια ηλικία που πολλές από τις γυναικείες ανησυχίες να το αφορούν – κι αυτό το βιβλίο δεν λέει ποτέ ψέματα. Μπορεί να διαβαστεί μαζί με έναν ενήλικα προς γνώσιν, μπορεί και μόνο του σαν εγχειρίδιο επιβίωσης. Άλλωστε, το βιβλίο αναφέρεται συχνά στους φροντιστές του πάσχοντος ατόμου.
Το πλέον σημαντικό είναι όμως ότι αυτό το κόμικ είναι γεμάτο αισιοδοξία. Και όχι βεβιασμένη και επιβλητική, μα ρεαλιστική και ανθρώπινη. Δεν μιλά ποτέ για θάνατο, μιλά όμως για φόβο και επαναπροσδιορισμό. Οι Ιστορίες από τη αίθουσα αναμονής δεν μιλάνε μόνο για επιβίωση – μιλάνε κυρίως για ζωή.
