Κείμενο: Ευλαμπία Τσιρέλη
Εικονογράφηση: Μάρια Μπαχά
Εκδόσεις: Ίκαρος
Έτος έκδοσης: 2026
Ηλικίες: 9+
Η Κασσάνδρα έχει ένα παππού αρχαιολόγο, σπουδαίο και διάσημο καθηγητή. Από αυτόν έχει πάρει τη λατρεία για την εξερεύνηση για καθετί παλιό και τη δίψα για μάθηση. Δικαίως οι γονείς της, όταν την αφήνουν στον παππού για να ταξιδέψουν για δουλειά, ανησυχούν ότι θα τον κουράσει με τις ατελείωτες ερωτήσεις. Μα ο παππούς όχι μόνο δεν κουράζεται, αλλά μαζί με την Κασσάνδρα θα ξεκινήσουν για μια νέα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος περιπέτεια. Από τη Θεσσαλονίκη θα καταλήξουν στην Καστοριά, στη φίλη του παππού κυρία Αντιγόνη και τον εγγονό της τον Αλέξανδρο, που θα γίνει νέος καλός φίλος της Κασσάνδρας.
Σκοπός του ταξιδιού είναι ένα καινούριο αρχαιολογικό εύρημα: μια ξύλινη πινακίδα με αρχαία σύμβολα βρέθηκε στο νεολιθικό οικισμό Δισπηλιό, στην περιοχή Νησί της Καστοριάς. Η ιστορία περιπλέκεται με διάφορους τρόπους που οδηγούν σε νέες γνώσεις και υποθέσεις: η αναφορά της κυρίας Αντιγόνης σε έναν δράκο εκεί κοντά, τις μουσικές ικανότητες του Αλέξανδρου, και την απρόσμενη άφιξη μιας μικρής σαύρας που θα αλλάξει τα πάντα με τρόπο απροσδόκητο! Διότι η εντεκάχρονη Κασσάνδρα δεν φοβάται τίποτα – εκτός ίσως από τις σαρανταποδαρούσες…
Η Ευλαμπία Τσιρέλη έχει σημαντικές αρχαιολογικές γλωσσολογικές γνώσεις και αυτό φαίνεται. Η ιστορία είναι συναρπαστική και καταιγιστική. Ως ενήλικας που η αρχαιολογία δεν ανήκει στα ενδιαφέροντά μου, βρήκα τον εαυτό μου να ενθουσιάζεται σαν μικρό παιδί με τις πληροφορίες που μάθαινα για τόσα ζητήματα. Ο λόγος είναι κυρίως ότι οι πληροφορίες δεν είναι δοσμένες στεγνά και εγκυκλοπαιδικά, μα ζωντανά, με ωραία αφήγηση αλλά καθόλου “παιδιάστικα”. Επίσης, ενώ μαθαίνουμε τόσα πράγματα, τίποτα δεν λοξοδρομεί της πλοκής. Είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε οι πληροφορίες να χρησιμοποιούνται σαν στοιχεία επίλυσης του μυστηρίου της ξύλινης πινακίδας, οπότε με την ίδια λαχτάρα τις συλλέγει και ο αναγνώστης. Αυτό δείχνει συγγραφική μαεστρία και αφηγηματική ικανότητα, γι’ αυτό και το βιβλίο διαβάζεται απνευστί.
Στη ίδια λογική, οι χαρακτήρες είναι μεστοί και αληθοφανείς. Η συμπαθέστατη Κασσάνδρα, ο γλυκός αλλά σοβαρός παππούς, ο ευφυής Πάρης, ο καλόκαρδος Αλέξανδρος, η φροντιστική κυρία Αντιγόνη και πολλοί άλλοι γεμίζουν το μυθιστόρημα με ρυθμό, συναίσθημα και ζεστασιά. Μα το μεγάλο ατού του βιβλίου παραμένει η ιστορία του. Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα και πληροφορίες σχετικά με το ίδιο το Δισπηλιό και την ξύλινη πινακίδα, αλλά και συμπληρωματικές πληροφορίες για τα αρχαία μουσικά όργανα, τη δενδροχρονολόγηση, τις αρχαίες γραφές κλπ, αλλά και με ταυτόχρονα φανταστική μυθοπλασία, η ιστορία μάς συνεπαίρνει σελίδα την σελίδα και λαχταρούμε να βρεθούμε μαζί με την Κασσάνδρα στο σκοτεινό δροσερό σπήλαιο.
Η ωραία εικονογράφηση της Μάριας Μπαχά συνοδεύει ιδανικά το κείμενο. Σκίτσα με μολύβι, σαν τις σημειώσεις της ίδιας της Κασσάνδρας στο τέλος του βιβλίου, με τρυφερότητα και ωραία λεπτομέρεια. Το εξώφυλλο επίσης είναι ιδιαίτερα ευφυές, καθώς τόσο το χρώμα και η πιτσιλωτή του αίσθηση όσο και το αχνό του σχέδιο με την Κασσάνδρα και τον παππού, μας δίνουν την εντύπωση ότι πρόκειται για απεικόνιση σε κιτρινισμένο πάπυρο, και ενισχύει το αρχαιολογικό θέμα.
Εξαιρετικό βιβλίο για ηλικίες άνω των 9 ετών, και μια πολύ ωραία εισαγωγή για να ενδιαφερθεί ένα παιδί για την επιστήμη, την Ιστορία και την έρευνα.
