Κείμενο: Emilie Chazerand
Εικονογράφηση: Amandine Piu
Εκδόσεις: Μάρτης
Χρονιά έκδοσης: 2026
Ηλικία: 3+
Τι γίνεται όταν αξιοποιεί κανείς τον χρόνο του μόνος; Πολλά όμορφα πράγματα: σκέφτεται, αποκτά γνώσεις, δημιουργεί, έχει τον χώρο του, παίζει… Και η λίστα μπορεί να μεγαλώσει όσο θέλουμε. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που μοιραζόμαστε με άλλους. Τι διαφορετικό μπορεί να (μας) συμβεί τότε; Η Emilie και η Amandine ζωγραφίζουν -μεταφορικά και κυριολεκτικά- το «Μαζί» στον κόσμο των παιδιών.
Ρήματα που στέκονται μοναχά είναι ο ένας τρόπος που έχει επιλέξει η Emilie να επικοινωνήσει στα παιδιά τι μπορεί να συμβαίνει όταν είναι μόνα ή με παρέα: ονειρευόμαστε, ανθίζουμε, ενδιαφερόμαστε, χτίζουμε, φανταζόμαστε… Σας είναι εύκολο να διακρίνετε ποια αντιστοιχούν στο «μαζί» και ποια στο «μόνοι»; Σκοπίμως, όχι! Διαφορετικές επιλογές, διαφορετικές δυναμικές, χωρίς απαραίτητα να έχει κάτι να ζηλέψει η μία από την άλλη. «Έχουμε αναμνήσεις», «είμαστε δυνατοί» και παρόμοια δίδυμα συνοδεύουν άλλες ενδιαφέρουσες «απλές ή πληθωρικές» ευχάριστες καταστάσεις. Η συγγραφέας εστιάζει στα ερεθίσματα που δημιουργεί και αφήνει το συναίσθημα αποκλειστικά στο αναγνωστικό της κοινό, αλλά και στην εικονογράφηση.
Το μπλε, αν όχι το αγαπημένο χρώμα της Amandine, είναι σίγουρα ο πρωταγωνιστής των κραγιονιών που έβαψαν αυτό το βιβλίο, μαζί το κίτρινο, το κόκκινο και τις αποχρώσεις τους. Το λευκό φόντο παίρνει μαζί του κάθε «σκοτεινό» συναίσθημα που ίσως είχαμε πριν ανοίξουμε το βιβλίο και μας ωθεί να μεταφερθούμε στο παγκάκι, στο λιβάδι, στην παραλία, στο πάρτι κλπ. και να απολαύσουμε στιγμές γεμάτες χαρά. Ένα επιπρόσθετο χαρακτηριστικό που συμβάλει τόσο αισθητηριακά όσο και αντιληπτικά στην ανάγνωση είναι οι τρύπες σε καλούπια της μονάδας-πρωταγωνιστή, που είναι ταυτόχρονα μέρος του «μαζί» της επόμενης σελίδας. Η αίσθηση που δίνει αυτό το παιχνίδι στον αναγνώστη είναι αφενός η ισοτιμία των όμορφων συναισθημάτων στις μοναχικές και συλλογικές στιγμές, καθώς και το ότι στο «μαζί» δεν χάνουμε τον εαυτό μας, αλλά γινόμαστε μέρος ενός συνόλου που μετασχηματίζει τις εμπειρίες μας.
Η Emilie Chazerand γράφει για τη δύναμη του «μαζί» και του «μόνοι». H Amandine Piu ζωγραφίζει ήσυχους και θαυμαστούς κόσμους. «Μαζί» οι δυο τους, μας αναζωογονούν με την ηρεμία του «μόνοι» και μας εντυπωσιάζουν με το φαντασιακό/φανταστικό «μαζί». Ευχαριστούμε τον Μάρτη που έφερε την Άνοιξη στη βιβλιοθήκη μας!
