Συγγραφέας: Έλενα Αρτζανίδου
Εικονογράφηση: Άρτεμις Πρόβου
Εκδόσεις: Τελεία
Χρονιά έκδοσης: 2026
Ηλικία: 3+
Ως παιδιά κάνουμε όνειρα μεγάλα και οι μεγάλοι, βουτηγμένοι στην ωμή πραγματικότητα, έρχονται να μας προσγειώσουν. Για να μην απογοητευτούμε, να καταλάβουμε πως η ζωή δεν είναι έτσι, να μην πιστέψουμε κάτι που ενδέχεται αύριο-μεθαύριο να μας θέσει σε κίνδυνο, σωστά; Ξεκινάμε τη ζωή μας πιστεύοντας πως όλα είναι δυνατά και καταλήγουμε συχνά στο άλλο άκρο, όπου πιστεύουμε πως είναι όλα πέρα από τις δυνάμεις μας.
Η Έλενα Αρτζανίδου μάς γυρίζει πίσω στα πρώτα χρόνια της ζωής μας και γράφει ένα βιβλίο για παιδιά ηλικίας 3+ ετών που κάνουν όνειρα μεγάλα και λένε μεγάλες κουβέντες, θεωρώντας πως μπορούν να κάνουν τα πάντα «με το μικρό τους δαχτυλάκι» – τόσο εύκολα! Πρωταγωνιστής της ιστορίας ο Θάνος, ένα παιδί 2 χρονών, που γελάει, θυμώνει, εκνευρίζεται, πεισμώνει ακούγοντας τα λόγια των δικών του, που προσπαθούν να του εξηγήσουν πως δεν είναι σε θέση να κάνει όλα αυτά που λέει, δεν πρόκειται να τα καταφέρει. Ο Θάνος, ωστόσο, δεν καταλαβαίνει από περιορισμούς, έχει αντίθετη άποψη και επιμένει. Κάπου προς το τέλος, η εναντίωση των δικών του κάμπτεται: «Όμορφο είναι αυτό που λες, γιέ μου, αλλά βιάζεσαι.» Ίσως εκεί να συναντιούνται οι δύο κόσμοι…
Το βιβλίο δεν ακυρώνει το παιδί ή την προσπάθεια, αντιθέτως περνάει μηνύματα αυτοπεποίθησης, αυτοεκτίμησης, θάρρους, επιμονής, εμπιστοσύνης στις δυνάμεις μας, δημιουργικότητας. Βάζει σε λέξεις σκηνές που μπορεί να εκτυλίσσονται στην πραγματική ζωή στα σπίτια των μικρών παιδιών και δίνει μια νέα πνοή στον διάλογο μεταξύ γονέων και παιδιών.
Η Άρτεμις Πρόβου εικονογραφεί την ιστορία με τρόπο γλυκό, τρυφερό και αισιόδοξο. Το τελευταίο σαλόνι, με το «κανονικό» χωριό (αριστερά) και το παιδί (δεξιά) που κρατάει τον ήλιο σαν μπάλα στα χέρια του και κινείται προς το «παραμυθένιο» κάστρο αποτελεί το καλύτερο κλείσιμο για μικρούς και μεγάλους. Ας πάρει ο καθένας λίγο από αυτό που του λείπει…
