Γεννήθηκε το 1986 σε μια μικρή πόλη έξω από το Λονδίνο, το Hitchin, από Βρετανή μητέρα και Κολομβιανό πατέρα. Με το που τελείωσε το σχολείο μετακόμισε στο Cambridge για να σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών και μένει ακόμα και τώρα εκεί. Το 2014 ολοκλήρωσε και τις μεταπτυχιακές σπουδές της στην εικονογράφηση παιδικών βιβλίων και ξεκίνησε να εργάζεται ως freelance εικονογράφος, δουλεύοντας πάνω σε εικονογραφημένα βιβλία, εξώφυλλα βιβλίων, διακοσμητικά είδη, ακόμα και σειρές ρούχων (συνεργασία με το Antropologie), κά.

Έχει πάθος με τη μεταξοτυπία, τα μοτίβα και τα έντονα χρώματα και ονειρεύεται να αποκτήσει κάποια στιγμή το δικό της στούντιο μεταξοτυπίας, όπου θα μπορεί να εικονογραφεί τα βιβλία της, αλλά και να δημιουργεί κεραμικά και υφάσματα. Μια από τις βασικές της επιρροές είναι η φύση, η αγάπη για την οποία αναπτύχθηκε κατά την παιδική της ηλικία και σε αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο η πόλη στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε· ήταν μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα, εκεί που μπορούσε να σκαρφαλώνει σε δέντρα και να γρατζουνάει τα γόνατά της στα χώματα.

Αγαπάει τα έργα των Beatrice Alemanga, Laurent Moreau, Blexbolex, Joelle Jolivet και του Jonny Hannah. Ενας όμως από τους καλλιτέχνες που έχει επηρεαστεί σημαντικά το έργο της, είναι ο Josef Frank (1885-1967), ο Αυστριακός, πολιτογραφημένος Σουηδός αρχιτέκτονας και σχεδιαστής, που έπαιξε τεράστιο ρόλο στο σκανδιναβικό design. Η ίδια η Castrillon έχει πει μάλιστα σε συνέντευξή της πως τα υφάσματα εκείνα με τα φωτεινά, έντονα χρώματα και τις περίεργες χρωματικές παλέτες που είχε δημιουργήσει ο Frank ήταν αυτά που ενέπνευσαν την πρώτη σελίδα του βιβλίου της Che Bello! (How Beautiful!) σε κείμενο της Antonella Capetti (εκδόσεις Topipittori).

Στην Ελλάδα κυκλοφορούν δύο από τα βιβλία που έχει εικονογραφήσει η Castrillon: Το κίτρινο καγιάκ και το Αν είχα ένα όνειρο και τα δύο γραμμένα από την Αμερικανή συγγραφέα Nina Landen. Το Αν είχα ένα όνειρο είναι το πρώτο βιβλίο στο οποίο συνεργάστηκαν οι δυο τους και μιλάει για το πώς ένα παιδί βλέπει τον κόσμο γύρω του, ενώ Το κίτρινο καγιάκ, χρησιμοποιώντας πιο ποιητικό λόγο, με δύο μόνο λέξεις σε κάθε στίχο, βάζει στο επίκεντρο τους φόβους και πώς αυτοί μπορούν να διαλυθούν αν μάθουμε να τους αντιμετωπίζουμε.

Και τα δύο αυτά βιβλία κυκλοφορούν στα ελληνικά σε μετάφραση Μαίρης Κιτροέφ, από τις εκδόσεις Ποταμός, οι οποίες ανακοίνωσαν στο site τους και την κυκλοφορία του πρώτου wordless book της Castrillon, το The Balcony. Το βιβλίο αυτό η εικονογράφος το εμπνεύστηκε σε μια επίσκεψή της στο Βερολίνο, όταν κοιτώντας από το μπαλκόνι του σπιτιού στο οποίο έμενε, παρατήρησε τον τρόπο που οι Βερολινέζοι δημιουργούν μικρούς ιδιωτικούς κήπους ακόμα και στα μικρότερα μπαλκόνια και τον τρόπο που αυτοί οι μικροί παράδεισοι – έτσι τους αναφέρει η δημιουργός – έχουν την ικανότητα να αλλάζουν τη ζωή αυτών που τους δημιούργησαν, αλλά και των γειτόνων τους.