Συγγραφέας: Ελένη Τασοπούλου
Εικονογράφηση: Αποστόλης Ιωάννου
Εκδόσεις: Καστανιώτη
Έτος έκδοσης: 2026
Ηλικίες: 9+
Ο δίδυμος αδερφός του Διομήδη, ο Νίκος, είναι πρώτος και καλύτερος σε όλα. Πιο έξυπνος, πιο καλός μαθητής, πιο τακτικός, πιο καλός γιος, πιο ψηλός, πιο ωραίος και πιο αθλητικός. Ο Διομήδης έχει βαρεθεί να έρχεται πάντα δεύτερος και καταϊδρωμένος. Φαίνεται πως ό,τι κι αν κάνει δεν είναι ποτέ αρκετό, και μάλλον δεν έχει ιδιαίτερη κλίση ή ταλέντο σε τίποτα. Ωστόσο μια μέρα, προσπαθώντας να υπερασπιστεί τον φίλο του από τον νταή του σχολείου, ο Διομήδης πέφτει σε μια πισίνα. Οι γονείς του βρίσκουν την ευκαιρία να γράψουν τα δυο παιδιά στο κολυμβητήριο. Φυσικά και εκεί επίσης ο Νίκος θριαμβεύει. Όμως ο Διομήδης βιώνει μια πρωτόγνωρη εμπειρία: για πρώτη φορά στην ζωή του, βρίσκει στην κομύμβηση κάτι που τον απορροφά και τον συναρπάζει…
Η Ελένη Τασοπούλου μάς δίνει μια σύγχρονη, ρεαλιστική και ευαίσθητη ιστορία. Γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο με αφηγητή τον οκτάχρονο Διομήδη, η ιστορία είναι γεμάτη έξυπνο, παιδικό χιούμορ, συναισθηματικές εξάρσεις και καλογραμμένες ανατροπές. Ο Διομήδης είναι ένα παιδί αναγνωρίσιμο που τα περισσότερα παιδιά θα ταυτιστούν μαζί του: το παιδί που προσπαθεί πάντα να είναι καλό και υπάκουο, να χειρίζεται σωστά τις καταστάσεις, να τα καταφέρνει στα μαθήματα – αλλά πάντα κάτι χαλάει στην πορεία. Συγκρίνεται διαρκώς, θυμωμένα και απελπισμένα, με τον δίδυμό του Νίκο, και πάντα χάνει στην σύγκριση. Ωστόσο ο Διομήδης είναι καλός φίλος, παρατηρητικός, έξυπνος και γενναίος. Η γενναιότητά του έρχεται σε αντίθεση με την (υπερβολική κάποιες φορές) σύνεση του Νίκου και μεγαλώνει την απόσταση ανάμεσά τους.
Όλοι οι χαρακτήρες είναι πολύ ωραίοι και λεπτομερείς, αληθινοί άνθρωποι: τα δύο αδέρφια, οι γονείς που προσπαθούν να ανατρέφουν σωστά και σύγχρονα τα παιδιά τους, ο απελπισμένος για προσοχή νταής του σχολείου, το καινούριο παιδί που παλεύει να προσαρμοστεί, ο παλιός καλός φίλος… Γνώριμες καταστάσεις δοσμένες με τρόπο καθημερινό και πολύ διασκεδαστικό, μέσα από την πραγματική ματιά ενός παιδιού. Το σχολείο και οι ανασφάλειες του κάθε μαθητή παρουσιάζονται ανάγλυφα και επιτυχημένα.
Η πλοκή επίσης είναι ένα σημαντικό ατού του βιβλίου. Είναι συναρπαστική, μη αναμενόμενη και καταιγιστική, παρότι πρόκειται για μια καθημερινή ιστορία. Έτσι όμως όπως εναλλάσσονται καθημερινά γεγονότα, σχέδια και σκέψεις του Διομήδη, δημιουργείται ένα ενδιαφέρον και πλήρες λογοτεχνικό κολλάζ που καταλήγει να διαβάζεται απνευστί, με ωραίο λόγο και πολλή πλάκα. Η συγγραφέας φαίνεται ότι γνωρίζει την παιδική ψυχοσύνθεση και την σέβεται τόσο στα μοτίβα όσο και στα μηνύματα που παρουσιάζει, χωρίς καμία ηθικοπλαστική διάθεση.
Η εικονογράφηση του Αποστόλη Ιωάννου είναι πολύ ωραία και ταιριαστή. Ασπρόμαυρα αλλά ολοζώντανα σκίτσα διανθίζουν το κείμενο, με τους ήρωες να αποδίδονται πιστά σε όψη και έκφραση. Το ωραιότερο της εικονογράφησης είναι το εξώφυλλο, με το μισό πρόσωπο του Διομήδη να χαμογελά με τα γυαλάκια της κολύμβησης και φόντο τις μαρμαρυγές του νερού της πισίνας, αποπνέοντας ευτυχία και ηρεμία.
Γενικά είναι ένα βιβλίο που προτείνω άνετα σε παιδιά ηλικίας άνω των 9 ετών, όχι τόσο λόγω λεξιλογίου μα κυρίως λόγω ταύτισης με τα πρόσωπα και τα νοήματα που η συγγραφέας περνά. Ένα βιβλίο για όλα τα παιδιά (ή τους μεγάλους) που πορεύονται με καμπούρα μια διαρκή σύγκριση και που στην προσπάθειά τους να αποδείξουν ότι είναι καλύτεροι, ξεχνάνε πόσο καλοί στα αλήθεια είναι.
