Συγγραφέας – εικονογράφος: Ντούγκι Χόρνερ
Μετάφραση: Μαρία Σκαμάγκα
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Χρονιά έκδοσης: 2026
Ηλικία: 9+
Το Αόρατο Αγόρι το γνωρίσαμε στο πρώτο ομότιτλο βιβλίο του Ντούγκι Χόρνερ, που είναι η αλήθεια κοβόταν κάπως απότομα, παρακινώντας τους αναγνώστες να διαβάσουν τη συνέχεια στο #2. Να θυμηθούμε λοιπόν παρέα ποιο είναι το Αόρατο Αγόρι;
Το Αόρατο Αγόρι δεν είναι άλλο από τον Στάνλεϊ, που μετακομίζει στη μέση της χρονιάς σε καινούργιο σχολείο και δυσκολεύεται τόσο να κοινωνικοποιηθεί που εύχεται να ήταν αόρατος. Και, παραδόξως, γίνεται! Κατά λάθος χύνεται πάνω του το υγρό που έχει εφεύρει ένας συμμαθητής του κι ο Στάνλεϊ, όπως κι ο ίδιος ο εφευρέτης ονόματι Τζιν, γίνονται αόρατοι. Τα δύο αγόρια πλακώνονται πολύ στο πρώτο βιβλίο μεταξύ τους, αλλά στο τέλος τα βρίσκουν. Δηλαδή, όχι απλώς τα βρίσκουν: γίνονται κολλητοί! Τι μας επιφυλάσσει τώρα η συνέχεια;
Στο δεύτερο βιβλίο της σειράς, με τίτλο «Ήρωες από το πουθενά», ο Στάνλεϊ και ο Τζιν συνειδητοποιούν ότι μπορούν να ελέγχουν τη δύναμή τους και να επιλέγουν πότε θα γίνονται αόρατοι και πότε θα εμφανίζονται: η μετάλλαξη είναι ένα ρέψιμο ή ένα φτέρνισμα μακριά! Αφού είναι έτσι, αποφασίζουν να γίνουν σούπερ-ήρωες και να τα βάλουν με τους κακούς και τους εγκληματίες της πόλης τους. Ή μάλλον το αποφασίζει πιο πολύ ο Στάνλεϊ κι ο Τζιν κάπως αναγκάζεται να ακολουθήσει. Γίνονται, λέτε, αρκετά εγκλήματα σε μια μικρή πόλη όπως η δική τους; Θα έχουν αποστολή ή όχι;
Η πλοκή είναι συναρπαστική και σε καθηλώνει, με τις εξελίξεις να σου έρχονται κυριολεκτικά από εκεί που δεν το περιμένεις. Αν πούμε οτιδήποτε παραπάνω θα σας το χαλάσουμε και δε θα το θέλαμε. Οι εικόνες είναι πολύχρωμες και χορταστικές, τα πρόσωπα εκφραστικά, τα επιφωνήματα άφθονα – όπως ταιριάζει σε ένα κόμικ -, οι χαρακτήρες ανθρώπινοι και ταυτόχρονα φανταστικοί.
Τα παιδιά δε βαριούνται ποτέ τις ιστορίες με τους σούπερ-ήρωες. Σκεφτείτε το λίγο: Σούπερμαν, Μπάτμαν, Σπάιντερμαν, Θορ, Κάπταιν Αμέρικα, Κόναν ο Βάρβαρος και πάει λέγοντας… Τα κόμικς αυτού του είδους είναι ιδιαίτερα αγαπητά κι έχουν διαχρονικά το δικό τους κοινό, που απαρτίζεται από παιδιά, εφήβους, ακόμα και ενήλικες. Ο Ντούγκι Χόρνερ με το Αόρατο Αγόρι του δημιουργεί ένα κόμικ καθαρά για παιδιά, επιλέγοντας μάλιστα για ήρωα ένα παιδί όπως και τα ίδια, αγγίζοντας έτσι ηλιακά αναγνώστες του δημοτικού και μιλώντας στη γλώσσα τους.
Στο εγχείρημά του αυτό έχει σίγουρα να ανταγωνιστεί τον Ντέξτερ με το εργαστήριό του. Δε θα έλεγα ότι καταφέρνει να προσθέσει το Αόρατο Αγόρι στο Πάνθεον των σούπερ-ηρώων, αλλά σε κάθε περίπτωση κάνει μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια, μάς εκπλήσσει ευχάριστα και δημιουργεί προσμονή για τη συνέχεια, για την οποία μας προϊδεάζει αφήνοντας κάποια αναπάντητα ερωτήματα στην τελευταία σελίδα. Με λίγα λόγια, αν μας ρωτάτε αν θ’ αναζητήσουμε και το τρίτο βιβλίο της σειράς όταν κυκλοφορήσει, η απάντηση είναι «εννοείται!».
