Συγγραφέας-εικονογράφος: Λουίσα Βέρα
Μετάφραση: Ιωάννα Καπετάνου
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Χρονιά έκδοσης: 2026
Ηλικίες: 5+, 7+
Τα παιδικά βιβλία δεν περιλαμβάνουν μόνο παραμύθια κι ιστορίες, πράγμα λογικό αν σκεφτούμε πως τα ενδιαφέροντα των παιδιών ποικίλουν. Υπάρχουν βιβλία γνώσεων, βιβλία δραστηριοτήτων, θεματικά βιβλία και πολλά άλλα… Την Ισπανίδα συγγραφέα και εικονογράφο Λουίσα Βέρα, απόφοιτο της Σχολής Καλών Τεχνών της Βαλένθια, τη γνωρίσαμε μέσα από το «Μια Βόλτα στο Μουσείο». Το νέο της βιβλίο με τίτλο «Ώρα να χτίσουμε» συνδυάζει γνώσεις αρχιτεκτονικής με κάποιες σύντομες δραστηριότητες υπό τη μορφή παιχνιδιών, δεμένες μεταξύ τους με μια απλή ιστοριούλα. Το αποτέλεσμα είναι μαγικό!
Πρωταγωνιστές είναι δυο παιδιά που ταξιδεύουν με μια ιπτάμενη χρονομηχανή, γνωρίζουν τα διάφορα στυλ αρχιτεκτονικής και μας τα παρουσιάζουν. Οι αναγνώστες ταξιδεύουν μαζί τους από τις σπηλιές των προϊστορικών χρόνων και τα μεγαλιθικά μνημεία έως την αρχιτεκτονική του μέλλοντος, με ενδιάμεσους σταθμούς τις πυραμίδες της Αιγύπτου, το Σινικό Τείχος, την αρχαία Ελλάδα, τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τη Ρομανική, Γοτθική και Ισλαμική αρχιτεκτονική, την Αναγέννηση και το Μπαρόκ, την αρχιτεκτονική του σιδήρου, τον μοντερνισμό, το Μπάουχαους και φυσικά τη σύγχρονη αρχιτεκτονική.
Αυτά όλα ακούγονται ίσως πολλά για ένα παιδί, όμως κάθε στυλ αρχιτεκτονικής περιορίζεται σε βασικές πληροφορίες και εμβληματικά ή γνωστά – ως επί το πλείστον – κτίρια και μνημεία, χωρίς να γίνεται κουραστικό. Σίγουρα στα παιδιά μπορεί να δημιουργηθούν απορίες όταν διαβάζουν επιγραμματικά για «πεσσούς» ή «ροζέτες», μα δε θα σταθούν εκεί – ευτυχώς, οι εξειδικευμένοι όροι αρχιτεκτονικής δεν είναι πολλοί για να λειτουργήσουν αποθαρρυντικά. Αντιθέτως, μπορεί να αποτελέσουν έναυσμα για περαιτέρω έρευνα τόσο από τα παιδιά όσο και από τους γονείς σε περίπτωση μεγαλόφωνης ανάγνωσης.
Το βιβλίο περιλαμβάνει αναδιπλούμενες σελίδες που το κάνουν πιο παιχνιδιάρικο, καθώς και κάποιες σύντομες δραστηριότητες που τα παιδιά καλούνται να ολοκληρώσουν για να συνεχίσουν το ταξίδι τους: άλλοτε πρέπει να βρουν τα ελάφια και τους αγριόχοιρους που κρύβονται στο Στόουνχεντζ, άλλοτε να βγουν από τον λαβύρινθο που σχηματίζουν οι κήποι των Βερσαλλιών, άλλοτε να βάλουν στη σωστή θέση τα κομμάτια που λείπουν από τα βιτρό… Είναι ωραία αυτή η συμμετοχικότητα των παιδιών στο όλο εγχείρημα, αφού εντέλει φέρνει αβίαστα την αρχιτεκτονική πιο κοντά τους.
Η εικονογράφηση καλύπτει κάθε χιλιοστό των σελίδων, είναι πολύχρωμη και χαρακτηριστική των διαφόρων περιόδων και τα παιδιά μπορούν να αφιερώσουν σε αυτήν όσο χρόνο επιθυμούν, ανακαλύπτοντας κάθε φορά και κάτι καινούργιο. Κείμενο και εικόνα παρασύρουν εύκολα τα παιδιά να διαβάσουν το βιβλίο ξανά και ξανά, μαθαίνοντας πράγματα με τρόπο διασκεδαστικό. Ίσως να τους βάλουν κι ένα μικρόβιο για την ιστορία και την αρχιτεκτονική, ποιος ξέρει;
