Συγγραφέας: Πιερντομένικο Μπακαλάριο
Εικονογράφος: Κρις Ρίντελ
Μετάφραση: Μάρω Ταυρή
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Χρονιά έκδοσης: 2026
Ηλικία: 5+
Δράκος; Α, Game of Thrones για παιδιά! Εντάξει, όχι ακριβώς… Εξάλλου οι ίντριγκες θα άφηναν τα παιδιά παντελώς αδιάφορα. «Το δέντρο και ο δράκος» είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος: η ιστορία ενός δέντρου κι ενός δράκου, διανθισμένη με όσα στοιχεία μπορεί να μαγέψουν ένα παιδί.
Ένας δράκος σκάει απ’ τ’ αυγό του στις ρίζες μια γέρικης βελανιδιάς κι αμέσως οι δυο τους αναπτύσσουν μια σχέση στοργική και παιχνιδιάρικη, με τη βελανιδιά να παίρνει τον μικρό δράκο υπό την προστασία της σαν να είναι η μητέρα του, να του μαθαίνει τον κόσμο μέχρι να νιώσει έτοιμος ν’ ανοίξει τα φτερά του και να φύγει πολύ πιο μακριά. Είναι η ίδια η βελανιδιά που τον προτρέπει να πετάξει στο άγνωστο. «Κι εσύ τι θα κάνεις;» ρωτάει ο δράκος. «Θα περιμένω», του απαντά…
Ακολουθεί μια ιστορία ενηλικίωσης, με τον δράκο να γνωρίζει καινούργια μέρη, να μαθαίνει να εμπιστεύεται, να κάνει φίλους κι εχθρούς, να γνωρίζει τον θρίαμβο και την ήττα, τη συντροφικότητα και τη μοναξιά, να πολεμά και ν’ αγαπά, μέχρι που νιώθει ότι ήρθε η ώρα του γυρισμού. Επιστρέφει στη βελανιδιά και τη βρίσκει περικυκλωμένη από άντρες με τσεκούρια. Οι ρόλοι αντιστρέφονται, ο δράκος παίρνει τώρα αυτός τη γέρικη βελανιδιά υπό την προστασία του και η ιστορία κλείνει με ένα τέλος αναπάντεχα Μπορχικό, με το ένα αφήγημα να εσωκλείεται σε ένα άλλο, μπλέκοντας την αλήθεια με τη φαντασία, το τέλος με την αρχή.
«Το δέντρο και ο δράκος» από τον τίτλο ήδη έρχεται να εξισώσει τους δύο ήρωες και να θυμίσει στον μικρό αναγνώστη πως όσο εντυπωσιακός κι αν είναι ο δράκος, η ιστορία αφορά και τους δύο βασικούς χαρακτήρες, τα νοήματα κρύβονται στην ιδιοσυγκρασία και των δυο. Χωρίς τον δράκο, το δέντρο θα ήταν απλώς μια γέρικη βελανιδιά και η μοίρα της μάλλον αναμενόμενη και προδιαγεγραμμένη, χωρίς ανατροπές. Χωρίς το δέντρο, ο δράκος ίσως να μην κατάφερνε καν να μεγαλώσει, να γινόταν θήραμα των αρπακτικών – ή να μεγάλωνε και να μην τολμούσε ποτέ να ανοίξει τα φτερά του… ή να μεγάλωνε, να άνοιγε τα φτερά του και να μην ήθελε ποτέ του να γυρίσει πίσω στη βελανιδιά· και τότε θα ήταν απλώς η ιστορία ενός δράκου… Θα είχαμε χάσει έτσι τα μισά…
Το βιβλίο είναι συγκινητικό γιατί καλύπτει μια γκάμα συναισθημάτων και βάζει τους αναγνώστες σε έναν κόσμο μαγικό, με δράκους, κάστρα, βασίλισσες και βασιλιάδες… Σ’ αυτό βοηθάει και η εικονογράφηση του Κρις Ρίντελ, που αναπαριστά μ’ έναν παιδικό ρεαλισμό τους χαρακτήρες που δημιουργεί ο Πιερντομένικο Μπακαλάριο. Ο δράκος δηλαδή ξεκινά με εκφράσεις αφελείς, αστείες και παιχνιδιάρικες και όσο περνούν τα χρόνια, τα χαρακτηριστικά του γίνονται πιο ρεαλιστικά, πιο σοβαρά, ενίοτε πιο σκληρά, πιο ταιριαστά σε έναν μεγάλο, φοβερό και τρομερό δράκο. Η βελανιδιά διατηρεί το πλούσιο κι επιβλητικό φύλλωμά της και προς το τέλος μόνο της ιστορίας εμφανίζεται με τα κλαδιά της γυμνά. Ο Ρίντελ, όμως, δεν αρκείται απλώς στα παραπάνω, αλλά ακούει προσεκτικά την ιστορία του Μπακαλάριο και έρχεται να προσθέσει σε αυτήν μικρές λεπτομέρειες: ο δράκος αφήνει δώρα στις ρίζες της βελανιδιάς, φέρνει σ’ αυτήν τα λάφυρά του, αφήνει πάνω της το δέρμα που αλλάζει… Όταν ο συγγραφέας με τον εικονογράφο δουλεύουν τόσο αρμονικά, το αποτέλεσμα καταλήγει άρτιο αισθητικά, αφού η εικόνα εμπλουτίζει κι ενισχύει το κείμενο και τανάπαλιν.
«Το δέντρο και ο δράκος» είναι ένα ωραίο βιβλίο για την ενηλικίωση, για τη ζωή και για τον κύκλο της ζωής. Ένα βιβλίο σκληρό και τρυφερό μαζί, ένα βιβλίο που μπορεί να σας δώσει αφορμή για ωραίες συζητήσεις με το παιδί σας, ιδίως στο τέλος. Γιατί είπαμε: πού είναι το τέλος και πού η αρχή; Τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο κι αυτό κάνει το βιβλίο ακόμα πιο όμορφο, αφού τα παιδιά μπορούν να το φέρουν στα μέτρα τα δικά τους.
