Το γκρίζο γαϊδούρακι

Συγγραφέας: Nicole Snitselaar

Εικονογράφηση: Coralie Saudo

Μετάφραση: Θεόφιλος Μπαχτσεβάνης

Εκδόσεις: Νεφέλη/ Τσαλαπετεινός

Χρονιά έκδοσης: 2014

Ηλικίες: 3+

 

Η Κατερίνα είναι ένα μικρό κορίτσι που κάθε μέρα πηγαίνει και βλέπει το μικρό γκρίζο γαϊδουράκι της. Tον αγαπάει πολύ και του πηγαίνει τραγανά καρότα για να τον ταΐσει. Ομως μια μέρα η Κατερίνα δεν θα πάει να τον δει. Ούτε την επόμενη. Και θα περάσουν αρκετές μέρες μέχρι το μικρό γκρίζο γαϊδούρακι να πάρει τη μεγάλη απόφαση και να ψάξει εκείνος να τη βρει.

Η Nicole Snitselaar και η Coralie Saudo δημιουργούν μια ιστορία αγάπης και φιλίας και κυρίως μια ιστορία για το πώς ξεπερνάμε τους φόβους μας, με φόντο ένα ελληνικό νησί. Η Βελγίδα συγγραφέας με τα δεκάδες παιδικά βιβλία στο ενεργητικό της, διαλέγει το αιγαιοπελαγίτικο σκηνικό με τους γαλάζιους τρούλους, τα ψηλά καταπράσινα κυπαρίσσια, τα κατάλευκα σπίτια και τα πέτρινα σοκάκια για να στήσει την ιστορία του γαϊδαράκου και της Κατερίνας (Serafina στο προτότυπο) και να δείξει μέσα από το κείμενό της πώς η αγάπη και η δύναμη της φιλίας μπορεί να μας κάνει να ξεπεράσουμε και τον πιο μεγάλο φόβο μας.

ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ

Αγροτόσπιτο

“Είναι μια ιστορία φθοράς και μιας ιδιότυπης αναγέννησης. Η φθορά είναι φυσιολογική για τα πάντα, η αναγέννηση όμως, ακόμα και αν είναι μέσα από μια εικονογραφημένη ιστορία, έχει να κάνει με τη ματιά που ρίχνουμε στα πράγματα, στην εκτίμηση του παρελθόντος τους και στην προσπάθεια να διατηρήσουμε κάτι από την προηγούμενη ζωή τους ζωντανό, να δημιουργήσουμε μια σύνδεση με το παρελθόν ακόμα κι αν πρόκειται για μια οικογενειακή ιστορία που αλλιώς δεν θα μας αφορούσε, ακόμα κι αν πρόκειται για ένα σπίτι που ποτέ δεν θα επισκεπτόμασταν. Είναι ένας γλυκός, ήπιος τρόπος για να μιλήσει ένα βιβλίο στα παιδιά γι’ αυτό που ζει, γερνάει και πεθαίνει – αλλά πεθαίνει χορτάτο από τη ζωή που έζησε και ξαναζεί γιατί κάποιος μας λέει την ιστορία του. Το “Αγροτόσπιτο” της Sophie Blackall είναι ένα διαμαντάκι για ευαίσθητους συλλέκτες ιστοριών και παρατηρητές της λεπτομέρειας”.

Το αγόρι που έφερε το χιόνι

Στην καρδιά μιας μεγάλης πόλης, εκεί που οι κάτοικοί της ζουν και περπατούν βιαστικά, ζει ένα αγοράκι, μαζί με τη μαμά του και τον μπαμπά τους. Για “σπίτι΄” τους έχουν ένα παγκάκι. Όταν όμως το αγόρι βρει ένα βράδυ, εντελώς μαγικά, μια χιονόμπαλα ακριβώς πλάι στο παγκάκι που κοιμάται, όλα θα αρχίσουν να αλλάζουν. Στη χιονόμπαλα μέσα υπάρχει μια πόλη σαν αυτή που βρίσκεται εκείνος, με ενα παγκάκι ακριβώς σαν αυτό που κοιμάται τώρα. Οταν θα την κουνίσει κάτι μαγικό θα έχει συμβεί.

Η Μυρτιά και ο καθρέφτης

Στην «Μυρτιά», που είναι ένα εικονογραφημένο παραμύθι, ζωγραφιές σαν μενταγιόν ζωντανεύουν τις λέξεις που διαλέγει η  Κατερίνα Παούρη για να φτιάξει τον κόσμο της ηρωίδας: αρώματα από τη φωτιά που τριζοβολάει, από τα βιβλία, του τσουκαλιού, της λεβάντας, του χαμομηλιού, του κρόκου, της μυρτιάς μοσχοβολούν στα απάτητα δάση του παραμυθιού.