Το ονειρικό σύμπαν του Βιζυηνού ζωντανεύει μέσα από την πολύ ωραία και προσεγμένη απόδοση του Κώστα Πούλου, που επιμελείται όλη την σειρά του εκδοτικού οίκου για διασκευές ελληνικής λογοτεχνίας για παιδιά.
Να ένα βιβλίο που κάνει εικόνα ιστορίες της αγίας καθημερινότητας για όσους έχουν μικρά παιδιά. Καθημερινές μικρές μάχες που επαναλαμβάνονται: «Έλα να κάνεις μπάνιο», «Έλα να φάμε», «Θα μαζέψεις τα παιχνίδια σου;». Το διαφορετικό ωστόσο εδώ βρίσκεται στην οπτική.
Ένα βιβλίο που σαφώς προορίζεται για παιδιά μικρής ηλικίας, με απλό, ωραίο λόγο και οικείες εικόνες, αλλά που μιλά κατευθείαν και στην καρδιά του ενήλικα, αφού μοιάζει με ένα μικρό δώρο αγάπης.
Το Γατουχάν είναι ένα μικρό νησί που επιπλέει και μοιάζει με γατοπατούσα! Εκεί ζουν (μόνο) γάτες για τετρακόσια χρόνια η καθεμιά! Ζουν και ‘βασιλεύουν’ για την ακρίβεια, μιας και δεν κάνουν τίποτ’ άλλο απ’ το να τραγουδούν, να χορεύουν, να παίζουν, να τρώνε, ν’ αγαπιούνται και ν’ αγκαλιάζονται. Όπως όμως και στο ανθρώπινο ‘βασίλειο’, αρκεί ένας για να φέρει την ανατροπή…
Η Μίριαμ Τιράδο, μέσα από τη μητέρα της Νούρα, εξηγεί πως αόρατα κι άυλα νήματα που ξεκινούν από τον αφαλό «μάς συνδέουν με τους ανθρώπους και τα ζώα που αγαπάμε, πέρα από τον χώρο και τον χρόνο».
Ο Ίνγκο Ζίγκνερ, συγγραφέας και εικονογράφος, γνωστός στο ελληνικό κοινό από τον Μικρό Δράκο Καρύδα, κυκλοφόρησε πρόσφατα μια νέα σειρά βιβλίων, με πρωταγωνιστές δύο γλυκύτατα ποντικάκια. Με το δεύτερο βιβλίο της σειράς, που τιτλοφορείται «Το κυνήγι του αστραφτερού πετραδιού», ο Έλιοτ και η Ιζαμπέλα έρχονται να συναρπάσουν τους μικρούς αναγνώστες μέσα από μια αγωνιώδη πλοκή που τα έχει όλα: αναπάντεχες φιλίες, αναποδιές, ποντικίσιες ζήλειες, στιχάκια από τον ποιητή Έλιοτ και φυσικά διάχυτο χιούμορ.
Το τυφλοποντικάκι κοιτά τους φίλους τα ζωάκια τριγύρω και πολύ ζηλέυει. Μακάρι να μπορούσε να πετά σαν τα πουλιά, να κολυμπά σαν τα παπιά, να σκαρφαλώνει σαν τον σκίουρο… μα η κουκουβάγια του δίνει μια σοφή συμβουλή· να μην ασχολείται με τους άλλους και να δει ποιο είναι πραγματικά το όνειρό του, βασισμένο στο να είναι ο εαυτός του! Έτσι το τυφλοποντικάκι σύντομα καταλαβαίνει πως το ταλέντο του είναι να σκάβει λαγύμια μες στη γη, και το όνειρό του θα πρέπει να συνδέεται με το να το τελειοποιήσει.
«Οι λέξεις είναι γέφυρες που διασχίζουν ωκεανούς» γράφει κάποια στιγμή η Εουλάλια Κανάλ. Και τα βιβλία της κινητής βιβλιοθήκης που μεταφέρουν ο Αρκούδος με τον Κάστορα τι είναι άραγε; Είναι απλά βιβλία, ένας πολύτιμος σύμμαχος ή ένα παράθυρο στη γνώση και τη φαντασία που γκρεμίζει και τα πιο γερά τείχη, επιτρέποντας στους ήρωες της ιστορίας να περάσουν σε έναν άλλο κόσμο, θαυμαστό, υπερβαίνοντας κάθε εμπόδιο;
Η Χίλντα είναι ένα κορίτσι που ζει με τη μητέρα της σε ένα σπίτι στην άκρη του πουθενά, σε έναν τόπο που απηχεί Σκανδιναβία, όπου όλα τα θρυλικά πλάσματα είναι αληθινά. Η Χίλντα είναι ατρόμητη, τολμηρή και περίεργη και αντιμετωπίζει όλα τα πλάσματα που συναντά έτοιμη να μάθει περισσότερα γι’ αυτά, καλοπροαίρετα. Εντάξει, προφανώς και μπλέκει σε περιπέτειες, αλλά η ζωή είναι περιπέτεια.