Συγγραφέας: Μίριαμ Τιράδο
Εικονογράφος: Μάρτα Μορένο
Μετάφραση: Δέσποινα Δρακάκη
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Χρονιά έκδοσης: 2025
Ηλικία: 5+
Οι Κινέζοι λένε πως μια λεπτή κι αόρατη κόκκινη κλωστή ενώνει τους ανθρώπους που η μοίρα το ’μελλε να συναντηθούν. Η κλωστή αυτή, σύμφωνα με την κινέζικη παράδοση, μπορεί να μπερδευτεί ή να τεντωθεί, αλλά ποτέ δεν σπάει. Η ιδέα ενός αόρατου νήματος που ενώνει τους ανθρώπους δεν είναι καινούργια. Η Μίριαμ Τιράδο, όμως, εδώ τη διευρύνει, την εμπλουτίζει, τη γεμίζει συναισθήματα και την αφήνει να πάλλεται στα χέρια του αναγνώστη. Κι όλα αυτά, με αφορμή την ώρα του μπάνιου, όπου η μικρή Νούρα ρωτάει τη μητέρα της για τη χρησιμότητα του αφαλού.
Η Μίριαμ Τιράδο, μέσα από τη μητέρα της Νούρα, εξηγεί πως αόρατα κι άυλα νήματα που ξεκινούν από τον αφαλό «μάς συνδέουν με τους ανθρώπους και τα ζώα που αγαπάμε, πέρα από τον χώρο και τον χρόνο». Η μικρή Νούρα εντυπωσιάζεται με τη θεωρία για τα αόρατα νήματα και αρχίζει γρήγορα να τη μοιράζεται: το αγόρι που κλαίει την ώρα του διαλείμματος και ζητάει τη μαμά του αρκεί απλώς να ακούσει ότι η μαμά του είναι ήδη μαζί του, αφού ένα αόρατο νήμα τους ενώνει. Αντίστοιχα, η ίδια η Νούρα βρίσκει ηρεμία μέσα της στη σκέψη πως ακόμα κι όταν η γιαγιά της – που είναι μεγάλη πια σε ηλικία – πεθάνει, ένα αόρατο νήμα θα τις κρατά διαρκώς συνδεδεμένες.
Η ιδέα των πολλαπλών νημάτων που ξεφεύγουν από τα στενά όρια της βιολογίας και του ομφάλιου λώρου λειτουργεί σίγουρα πολύ θετικά. Εξίσου θετική είναι και η ιδέα πως στη ζωή υπάρχουν άπειρα πράγματα που είναι σημαντικά ακόμα κι αν δεν μπορείς να τα δεις και να τα αγγίξεις, όπως η αγάπη, η ευτυχία, η φιλία και πάει λέγοντας… Ο αφαλός εδώ είναι το απτό σημείο αναφοράς, μπορείς να τον νιώσεις και να τον αγγίξεις πιάνοντας την κοιλιά σου, ενώ τα νήματα κινούνται στη σφαίρα της φαντασίας και λειτουργούν μεταφορικά.
Η εικονογράφηση της Μάρτα Μορένο είναι ζεστή κι ανθρώπινη, άλλοτε πιο γεμάτη κι άλλοτε πιο λιτή (με μαεστρία μάλιστα η εναλλαγή των δύο!), ακολουθεί πιστά το κείμενο και του δίνει νέα πνοή. Αν η συγγραφέας φέρνει την ιστορία στο μυαλό σας, η εικονογράφος τη φέρνει κυριολεκτικά σπίτι σας!
Διαβάζοντας το βιβλίο, μου γεννήθηκαν διάφορες σκέψεις: αν το νήμα είναι άυλο, όπως περιγράφεται, γιατί αλλιώς «θα μπουρδουκλωνόμασταν στα νήματα των άλλων και δε θα μπορούσαμε ούτε να περπατήσουμε, […] οι πόρτες δε θα έκλειναν ποτέ και δε θα μπορούσαμε με τίποτα να κοιμηθούμε μπρούμυτα», πώς μπορείς να το νιώθεις «να κουνιέται, να σε γαργαλάει», να τεντώνεται και να σε πηγαίνει από εδώ κι από εκεί, όπως λέει η γιαγιά Ρόζα ότι θα της συμβεί όταν θα έχει πεθάνει; Μήπως η συγγραφέας αυτοαναιρείται στην ιδέα της; «Απλώς το νιώθεις,» όμως, κατέληξα κι αυτή η απάντηση μού ήταν αρκετή.
Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 5+ ετών, αλλά τόσο εγώ όσο κι ο 10χρονος γιος μου συγκινηθήκαμε και κλάψαμε, ιδίως με τη γιαγιά της ιστορίας. Κάτι μέσα μας μετατοπίστηκε – ίσως να ήταν το νήμα που μας συνδέει με τη δική του γιαγιά και συνάμα μητέρα μου που δε βρίσκεται πια στη ζωή, μα ευχαριστούμε τη Μίριαμ Τιράδο και τη Μάρτα Μορένο γι’ αυτό το λυτρωτικό κλάμα.
«Θα το πρότεινες αυτό το βιβλίο;» ρώτησα τέλος τον γιο μου. Δίστασε λίγο να απαντήσει κι αυτό οφείλεται στην αναστάτωση που του έφερε. «Ναι, θα το πρότεινα…», κατέληξε. Κάπως έτσι κι εγώ καταλήγω πως μερικά βιβλία εκτός από «ωραία» είναι και «καλά», γιατί με τον δικό τους τρόπο είναι παράλληλα «θεραπευτικά»…
