Κείμενο: Μαριέττα Κόντου
Εικονογράφηση: Χρύσα Σπυρίδωνος
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Χρονιά έκδοσης: 2024
Ηλικίες: 5+
Η Περ μας ξαναέρχεται μετά το πρώτο της βιβλίο Η Περ αποφασίζει – εγώ και οι άλλοι. Πρόκειται για ένα κορίτσι ηλικίας δημοτικού (δεν διευκρινίζεται ακριβώς η ηλικία, αλλά δεν έχει σημασία) που παρατηρεί γύρω της τον κόσμο, τους ανθρώπους, και είναι σίγουρη για το τι αρέσει ή δεν αρέσει στην ίδια αλλά και στους άλλους. Σε αυτό το βιβλίο μάς παρουσιάζει την οικογένεια και την σχολική της παρέα. Ο μπαμπάς της είναι μάγειρας και η μαμά της πιλότος, έχει ένα μικρό αδερφό που είναι μωρό και δύο κατοικίδια, ένα σκύλο και μια γάτα. Ο παππούς είναι αθλητικός τύπος και η γιαγιά είναι δραστήρια εργαζόμενη. Στην οικογένεια της Περ δεν υπάρχουν φυλετικά στερεότυπα, και αυτό την έχει οδηγήσει να γοητευτεί από πολλά πράγματα που στην κοινωνία ίσως φαίνονται… αταίριαστα για ένα κορίτσι, κάτι που θυμώνει την Περ και τη γεμίζει με αίσθημα αδικίας, όπως το να της δωρίζουν ροζ ρούχα και αποκλειστικά κούκλες.
Η αίσθηση της διαφορετικότητας επεκτείνεται και στην σχολική παρέα της Περ. Μια φίλη της λατρεύει το ποδόσφαιρο κι άλλη τους πειρατές, ένας φίλος της αγαπά τη μουσική, άλλος τον χορό και άλλος τις τέχνες και την ησυχία. Ο καλύτερός της φίλος είναι ένα ήσυχο, πολύπλευρο παιδί σαν την ίδια και μαθαίνουν όλοι μαζί να σέβονται την προσωπικότητα και την ιδιαιτερότητα του καθενός τους. Η Περ, όπως της λένε και οι γονείς της, πρέπει να διαλέγει τι θέλει να κάνει για να νιώθει ασφαλής, χαρούμενη και ευτυχισμένη. Το μανιφέστο της είναι ότι όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να επιλέγουν ελεύθερα, ανεξαρτήτα από το φύλο τους, τι τους αρέσει και τι δεν τους αρέσει, να έχουν ίδιες ευκαιρίες και να μην καθορίζονται στερεοτυπικά από την κοινωνία, καταπιέζοντας την προσωπικότητά τους.
Η Μαριέττα Κόντου γράφει καθαρά και ωραία για το δικαίωμα της επιλογής, καθώς και για το δικαίωμα να είμαστε διαφορετικοί χωρίς να κρινόμαστε για αυτό. Υπάρχει φυσικά μια διδακτική αίσθηση στο βιβλίο, αλλά εδώ επιβάλλεται καθώς πρόκειται για ένα βιβλίο-παιδικό μανιφέστο. Οι επιλογές της συγγραφέως δεν είναι ακραίες, δεν ανατρέπει δηλαδή όλα τα στερεότυπα, καθώς η απόλυτη ανατροπή θα ήταν επίσης στερεότυπο. Η ίδια, ούσα και ψυχολόγος εκτός από συγγραφέας, φαίνεται να γνωρίζει και να σέβεται τις λεπτές αποχρώσεις του θέματος με το οποίο καταπιάνεται. Άλλωστε, στο τέλος του βιβλίου μάς προσφέρει ένα χρήσιμο και καλογραμμένο δισέλιδο με Λίγα λόγια για γονείς και εκπαιδευτικούς. Εκεί αναλύει την Περ και το θέμα του βιβλίου, αλλά προτείνει και τρόπους περαιτέρω χρήσης του βιβλίου για το σπίτι ή το σχολείο, με έξυπνες και απολύτως εφαρμόσιμες ιδέες.
Η Χρύσα Σπυρίδωνος έδωσε ζωή στο σύμπαν της Περ, με μια εικονογράφηση απολαυστική. Αλλού προσομοιάζει με παιδικό λέυκωμα γεμάτο φωτογραφίες, αλλού με μια σύγχρονη διασκευή του παλιού αναγνωστικού με την γνωστή πυρηνική οικογένεια. Η Περ και οι υπόλοιποι είναι αληθινοί και αξιαγάπητοι. Τα χρώματα φωτεινά, ζωντανά, υπάρχεδι μια διάχυτη αίσθηση ασφάλειας, χαράς και ζεστασιάς στις εικόνες.
Η Περ είναι υ-πέρ! Πρόκειται για ένα βιβλίο όμορφο, ένα εργαλείο χρήσιμο τόσο σε γονείς, όσο και σε εκπαιδευτικούς και θεραπευτές παντός είδους που θέλουν να αγγίξουν με απλότητα και σεβασμό το θέμα του δικαιώματος των επιλογών και της διαφορετικότητας.
