Συγγραφέας: Dr Dominique-Adele Cassuto
Εικονογράφηση: Titeepex
Μετάφραση: Αντωνία Γουναροπούλου
Εκδόσεις: Πατάκη
Χρονιά έκδοσης: 2026
Ηλικίες: 11+, 13+, 15+
Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα της προεφηβείας και της εφηβείας, αλλά και της μετέπειτα ενήλικης ζωής μας, περισσότερο των κοριτσιών και των γυναικών, αλλά και με τα αγόρια και τους άντρες να τους απασχολεί αν όχι εξίσου, σίγουρα αρκετά, είναι η εικόνα μας, το σώμα μας και το πώς αυτό παρουσιάζεται και ερμηνεύεται από τους γύρω μας.
Η οποιαδήποτε απογοήτευση γύρω από αυτό εξαρτάται απόλυτα από τις εικόνες που μας περιτριγυρίζουν. Παλιότερα ήταν τα περιοδικά μόδας και ο εξεζητημένος τρόπος που τα μοντέλα εμφανίζονταν σε αυτά. Η βελτιωμένη εκδοχή τους, φωτογραφίες περασμένες σε εκατοντάδες φίλτρα photoshop, οι απαιτήσεις της μόδας για το νούμερο μηδέν στις γυναίκες, τα καλογυμνασμένα αλλά αδύνατα σώματα στους άντρες, έκαναν πολλές έφηβες κι εφήβους να αναζητούν συνεχώς τρόπους να αλλάξουν την εμφάνισή τους, όχι μόνο τα ρούχα τους και τα μαλλιά τους, αλλά το ίδιο τους το σώμα, ακόμα κι αν αυτό δεν μπορούσε να αλλάξει (πχ, ύψος ή σωματική κατανομή), οδηγώντας στη δοκιμή παρακινδευμένων μεθόδων (πάρα πολύ αυστηρές δίαιτες, λήψη φαρμακευτικών ή παραφαρμακευτικών σκευασμάτων, ατελείωτες ώρες σε γυμναστήρια) κι όλα αυτά για να μπορέσεις να χωρέσεις το σωμά σου στα στάνταρ και τις επιταγές της μόδας και της κοινωνίας.
Σε μία εποχή όμως που το body positivity και η αποδοχή του άλλου συζητιέται τόσο έντονα (δεν ξέρω αν όντως συμβαίνει και στην πραγματικότητα), σε μια εποχή πολύ μακριά από τα ιλουστρασιόν περιοδικά μόδας με την περιορισμένη εμβέλειά τους, όπου πλέον κυριαρχούν απόλυτα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τελευταία και η τεχνητή νοημοσύνη, τα σημερινά παιδιά (της late Gen Z και της early Gen Alpha, παιδιά δηλαδή που γεννήθηκαν περίπου από το 2007 ως και το 2018) προσπαθούν με οποιονδήποτε τρόπο μπορούν να αποκτήσουν hour glass shape (σωματότυπο που κατέχει μόνο το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού γυναικών), να έχουν το αλαβάστρινο δέρμα των Κορεατισσών (ξεκινώντας τα skin routines από την τρομερά ευαίσθητη ηλικία των 7 και των 8, μέσα από τα γνωστά πλέον beauty parties, η εξέλιξη των οποίων είναι τα Sephora Girls), και δοκιμάζοντας όλων των ειδών τα beauty hacks που βλέπουν κυρίως στο Tik Tok και τα shorts στο YouTube, για να πετύχουν την τέλεια βλεφαρίδα και το τέλειο περίγραμμα χειλιών που θα τα κάνει να φαίνονται σαν να έχεις κάνει filler και botox. Ενώ και τα αγόρια, που τροφοδοτούν το άγουρο εγώ τους με τις επιβολές της τοξικής αρρενοπότητας, που ζητάει μεταξύ άλλων συγκεκριμένη εικόνα και από τους άντρες και από τις γυναίκες, για να τους θεωρεί ιδανικούς, αδύνατους, αλλά γυμνασμένους, με συγκεκριμένο κούρεμα και συγκεκριμένο τρόπο ντυσίματος.
Σε αυτή την τόσο έντονη και γεμάτη αφιλτράριστα ερεθίσματα εποχή, έρχεται ένα βιβλίο (ναι, ένα βιβλίο), γραμμένο από μία γιατρό (ενδοκρινολόγο και διατροφολόγο) να μιλήσει στα παιδιά, τους εφήβους και τους νέους (αλλά και τους γονείς τους) για το τι σημαίνουν όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω τους, στην πραγματική ζωή, αλλά και στην εικονική, στην καθημερινότητα του σχολείου, της οικογένειας και της κοινωνίας της οποίας ζουν. Χωρισμένο σε τέσσερα κεφάλαια και εικονογραφημένο ιδανικά από τη Γαλλίδα εικονογράφο και γραφίστρια Titeepex, η Dr Dominique-Adele Cassuto ξεκινάει τη συζήτηση ξεκαθαρίζοντας τι σημαίνει ο δείκτης μάζας σώματος, πώς ερμηνεύουμε σωστά τον συγκεκριμένο δείκτη, για να προχωρίσει στο τι σημαίνει “φυσιολογικό”, εξηγώντας πως το ιδανικό βάρος για τον καθένα μας είναι διαφορετικό. Βάζει στο παιχνίδι όρους όπως παχυσαρκία, ελλιπές βάρος, ήβη και τι συμβαίνει στο σώμα μας κατά τη διάρκειά της. Μιλάει με την εικόνα ενός εξειδανικευμένου σώματος και το “ιδανικά αδύνατο σώμα”, παίρνοντας από τα παιδιά το αβάσταχτο πολλές φορές βάρος της διαφορετικότητάς τους, δίνει πολύ χώρο στη σημασία της σωστής και ισορροπημένης διατροφής και της άσκησης, μιλάει για την ανάγκη των αγοριών να έχουν ένα μυώδες σώμα, αλλά και τον τρόπο που συγκρινόμαστε όλοι μας με τα πρότυπά μας, ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το πώς κατασκευάζουν ξεκάθαρα ως μέρος marketing μια συγκεκριμένη εικόνα, μιλάει για τις σέλφιζ, τα φίλτρα και τις τάσεις που λασνάρους τα ΜΚΔ, τις ανθυγιεινές συγκρίσεις και κλείνει με τις διατροφικές διαταραχές που προκαλούνται από αυτή τη συνεχή προσπάθεια να αλλάξεις το σώμα σου, τη χοντροφοβία και τον εκφοβισμό (live αλλά και online). Κι όλες αυτές τις γνώσεις τις εμπλουτίζει με μαρτυρίες παιδιών και εφήβων που έρχονται να λειτουργήσουν ως καθρέφτης των αναγνωστών του βιβλίου αυτού και να δουν πως εκεί έξω δεν είναι μόνοι, πως εκεί έξω υπάρχουν κι άλλο συνομίληκοι που μπορεί να περνούν ακριβώς τα ίδια με εκείνους.
Το σπουδαιότερο για μένα στο βιβλίο αυτό είναι η αμεσότητα και η ευθύτητα που μιλάει στους αναγνώστες. Δεν τους κάνει μάθημα. Περισσότερο τους ενημερώνει και προσπαθεί με έναν τρόπο να πάρει από πάνω τους το βάρος της σύγκρισης με τους γύρω τους, παρά προσπαθεί να υποδείξει από θέση ισχύος. Και βάζει στο παιχνίδι και τους γονείς τους και τις δικές μας ανησυχίες και προβληματισμούς και πώς αυτές, ακόμα κι όταν θέλουν να βοηθήσουν, πολλές φορές καταλήγουν να δημιουργούν επιπλέον πίεση για το πώς τα παιδιά και οι έφηβοι διαχειρίζονται την τροφή τους και την εικόνα τους.
Ως άνθρωπος που ποτέ δεν ήταν ευχαριστημένος με το σώμα του, παρά μόνο τώρα στα τελευταία -άντα, ως έφηβη που πάντα συγκρινόταν με τα μοντέλα στις σελίδες των περιοδικών μόδας και τις ψιλόλιγνες συμμαθήτριες, που έζησε την περιόδο του heroin chic προτύπου και την περιόδο των super models, και που άκουσε πάρα πολλά αρνητικά σχόλια για τα κιλά του ανά περιόδους (από το “είσαι χοντρή” μέχρι το “φαίνεσαι σαν άρρωστη τώρα που αδυνάτισες”) από ανθρώπους που δεν είχαν κανένα δικαίωμα κρίσης, θεωρώ το βιβλίο αυτό απαραίτητο ανάγνωσμα όχι μόνο για τα παιδιά και τους εφήβους, αλλά και από τους γονείς. Είναι ένα βιβλίο που μοιράζει γνώση, βάζει τα πράγματα στη σωστή τους θέση μέσα από τη ματιά και την επιστημονική εμπειρία μιας γιατρού, που εξειδικεύεται στη διατροφή των εφήβων, τις διατροφικές διαταραχές και τη σωστή διαχείριση του βάρους. Ένα βιβλίο που εύκολα μπορεί να διαβαστεί από τα παιδιά μόνα τους, αλλά και μαζί, αν όχι με μεγαλόφωνη ανάγνωση, σίγουρα με κοινή ανάγνωση και πολλή συζήτηση. Και είναι ωραίο που βάζει και τον ενήλικα στο παιχνίδι, γιατί δημιουργεί το κατάλληλο περιβάλλον, ώστε το παιδί μας να καταλάβει ότι εδώ και τώρα είναι η ώρα να ανοιχτεί και να μιλήσει για όσα το βαραίνουν, το απασχολούν και το προβληματίζουν. Αναζητήστε το!
