Συνέντευξη: Ανθή Θάνου

Όσοι αγαπάτε το παραδοσιακό παραμύθι και την αφήγηση παραμυθιών, σίγουρα ξέρετε την Ανθή Θάνου. Όσοι δεν ξέρετε τίποτα από όλα αυτά, γνωρίστε την και αγαπήστε τα κι εσείς. Έχει βουτήξει για τα καλά στον κόσμο των παραμυθιών και εκείνος την έχει ανταμείψει όπως κάνει πάντα με τους τολμηρούς και τους αγνούς στην καρδιά. Η Ανθή Θάνου αφηγείται σε μουσεία, βιβλιοθήκες, σχολεία, πολιτιστικούς χώρους, σε φεστιβάλ, ενώ κάνει σεμινάρια γύρω από την τέχνη της αφήγησης. Για εμένα, είναι μια από τους δασκάλους μου και ένας από τους λόγους που αγάπησα την τέχνη του αφηγητή. Είναι έμπνευση, φίλη και συνάδελφος και ένας από τους πιο υπέροχους ανθρώπους που γνωρίζω. Ας μιλήσουμε λοιπόν μαζί της για τη δουλειά και το έργο της.

Πώς βρέθηκες μέσα στον κόσμο των παραμυθιών; Και τί ήταν αυτό που σε έκανε να μείνεις;
Γεννήθηκα μέσα στα παραμύθια. Γιαγιάδες, παππούδες, θείες, γονείς, δεν έχαναν ευκαιρία να ιστορούν λαϊκά παραμύθια, βιωματικές ιστορίες και μασλάτια. Ήταν τόσο ζεστά και μαλακά μέσα στον κόσμο των παραμυθιών που αρνήθηκα να βγω. Μ αρέσει να γεύομαι αυτά που με κερνάνε τα παραμύθια, να μυρίζω σπάνιες μυρωδιές, να ακούω τα ανείπωτα, να αγγίζω το βελούδο τους, να βλέπω το κοινό όνειρο. Έναν κόσμο που μεταμορφώνεται και σε μεταμορφώνει δεν τον αφήνεις, δεν τον παρατάς απλά τον αγκαλιάζεις!

Ποια η σημασία του παραδοσιακού παραμυθιού στη ζωή όλων μας;
Είναι ο παρηγοριτικός τους λόγος. Η αισιοδοξία τους. Η δύναμη της καλοσύνης. Η ταπεινότητα του σπουδαίου. Η κρυμμένη  αλήθεια που μας αγγίζει με την άκρη ενός βέλους.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου πράγμα όταν αφηγείσαι σε παιδιά;
Το γέλιο. Μ’ αρέσει να ξεκαρδίζομαι μαζί τους. Γελάνε και γελάω και καμιά φορά τα δάκρυα κυλούν από τα πολλά τα γέλια. Εκείνη είναι η ώρα που ανασαίνουμε τον ίδιο αέρα, που ζούμε την ίδια στιγμή, που γινόμαστε μια αχτίδα που περνά την χαραμάδα και ελευθερώνεται.

Πού μπορεί κανείς να σε δει να αφηγείσαι αυτό τον καιρό;
Στη Θεσσαλονίκη, σε διάφορους χώρους όπως το Χορόδεντρο, τη Μικρή Σκηνή, το Μουσείο Φωτογραφίας, αλλά και τις καθημερινές σε σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ύστερα από πρόσκληση των εκπαιδευτικών ή του συλλόγου γονέων. Στην Αθήνα, στο Σπίτι των Παραμυθιών-Το Μουσείο Αλλιώς.

Πέρα από τις ζωντανές παραστάσεις, έχεις και πλούσιο συγγραφικό έργο; Ποιες δουλειές σου μπορούμε να αναζητήσουμε στα ράφια και τα καταστήματα;
Το Σεπτέμβριο του 2007 κυκλοφόρησε το βιβλίο CD «Ούτε ‘γω ήμουνα εκεί ούτε σεις να το πιστέψετε» από τις μουσικές εκδόσεις Polytropon, το 2013 «το Δαφνοκούκουτσο» βιβλίο- CD εκδόσεις ΠΑΚΕΘΡΑ, το 2016 «Ο βασιλιάς των πουλιών» βιβλίο – CD, εκδόσεις Βάρφη, το 2018 «Παραμυθάκι Ρεβιθάκι» βιβλίο- CD, εκδόσεις Τζιαμπίρη, το 2021 το βιβλίο- CD «Φτου ξελευτερία», εκδόσεις Τζιαμπίρη και το 2022 το βιβλίο «Κικιρίκου» από τις εκδόσεις Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών

Πως χωράνε οι εκδόσεις του παραδοσιακού παραμυθιού μέσα στη σύγχρονη εκδοτική πραγματικότητα;
Χωράνε; Ο χρόνος δείχνει πως μας αφορά το λαϊκό παραμύθι. Όταν θα πάψει να μας γοητεύει τότε μάλλον δε θα χωράνε… Θα δείξει

Οι εκδόσεις σου συνοδεύονται από ηχογραφήσεις των παραμυθιών σου. Πόσο σημαντικό είναι αυτό για εσένα;
Οι ηχογραφήσεις για μένα είναι ένα χνάρι ματαιοδοξίας. Οι ηχογραφήσεις είναι για τις μαμάδες και τους μπαμπάδες που θέλουν να σωπάσουν το σούρουπο, για τους εκπαιδευτικούς που αναζητούν μια στιγμή γαλήνης, για ένα χειμωνιάτικο χουχούλιασμα και μια καλοκαιρινή δροσούλα.

Αν μπορούσες να στείλεις ένα μήνυμα στα παιδιά και τους γονείς που μας διαβάζουν, ποιο θα ήταν;
Ονειρευτείτε μαζί με τους ήρωες των παραμυθιών ένα κόσμο ωραίο, αληθινό, γεμάτο καλοσύνη, μεγαλοψυχία, αξιοπρέπεια, ονειρευτείτε… και αφού ο ήρωας εζησε καλά εμείς ναι γιατί όχι, μπορούμε καλύτερα!

ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ

ΜοΜΑ: Curtis Scott

Ο Curtis Scott (αριστερά), υπεύθυνος του εκδοτικού του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (MoMA), βρέθηκε τον Οκτώβριο στην Αθήνα και στο πλαίσιο των επισκέψεών του σε σχολεία μίλησε με τη Ζωή Κοσκινίδου για τα βιβλία Τέχνης που απευθύνονται σε παιδιά.

Anna Wilson

Η Anna Wilson γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αυστραλία, σπούδασε και ακολούθησε ακαδημαϊκό δρόμο, ταξίδεψε πολύ και γνώρισε πολλά μέρη. Όμως πάντα αγαπούσε να ζωγραφίζει. Ένα συμβάν στη ζωή της έπαιξε καταλυτικό ρόλο, ώστε να παρατήσει την ακαδημαϊκή της ενασχόληση και να αφιερωθεί σε αυτό που πάντα αγαπούσε αλλά φοβόταν να τολμήσει: να ζωγραφίζει. Κάπως έτσι ξεκίνησε να εικονογραφεί παιδικά βιβλία. Κάπως έτσι συνεργάστηκε με τη συγγραφέα Holly Hughes και μαζί δημιούργησαν αυτό το συγκινητικό και πολύ ατμοσφαιρικό βιβλίο που μιλάει για τη φιλία, τη σημασία της προσφοράς και τη μαγεία του χειμώνα… Με αφορμή την κυκλοφορία στα ελληνικά του βιβλίου “Το αγόρι που έφερε το χιόνι” (εκδ. Μάρτης) η Ζωή Κοσκινίδου μίλησε με την εικονο-γράφο.