Σειρά: Η οικογένεια μου είναι…

Αγαπώ τα αστυνομικά και νουάρ και τις ιστορίες με ιδιωτικούς ντετέκτιβ, για να το ξεκαθαρίσουμε. Και εδώ, σε αυτή την παιδική ιστορία, έχουμε όλα τα βασικά κλισέ: ντετεκτίβ σε θλιβερό γραφείο πάνω από γαλατάδικο, απελπισμένος για δουλειά, μια απλή υπόθεση που αναλαμβάνει γιατί έχει ανάγκη, μια υπόθεση που είναι πολλά περισσότερα από αυτό που φαίνεται. Και όλα αυτά σε ένα πια αγαπημένο στα αστυνομικά σκανδιναβικό περιβάλλον. Τσεκ σε όλα, οπότε βουτάμε.

O Λου περνάει τα καλοκαίρια του στο σπίτι του παππού Αριστοτέλη, ετών 2.400 και κάτι. Κάθε χρονιά κάνει και καινούριες παρέες, ενώ γνωρίζει και κάποιον από τους φίλους του παππού. Αυτή τη χρονιά, όλοι στην παρέα ανυπομονούν να γνωρίσουν τον Πυθαγόρα.

Στο βιβλίο του Matt Hunt ένα μικρό αγόρι παρέα με τον μπαμπά του πηγαίνουν μια βόλτα. Στο διάβα τους συναντούν διαφορετικούς ανθρώπους, διαφορετικά πλάσματα, σε διαφορετικές καταστάσεις. Το αγόρι άλλοτε νιώθει μικρό, άλλοτε αισθάνεται τεράστιο. Κατά τη διάρκεια της βόλτας αλλάζει θέσεις. Πότε περπατάει στο πλάι του μπαμπά, πότε ο μπαμπάς το σηκώνει στους ώμους.

Κάθε καλοκαίρι, η μικρή Εύα ανυπομονεί να διαλέξει τα καινούρια της λαστιχένια παπούτσια. Φέτος διάλεξε κάτι πανέμορφα κόκκινα με κίτρινα λουλούδια. Και οι φίλοι της Εύας φορούν λαστιχένια παπούτσια· με αυτά περπατούν άνετα στην παραλία και στη θάλασσα. Παίζουν, μαγειρεύουν, γελάνε – ως τη μέρα που ένας γλάρος έρχεται να φάει τη φανταστική τους σούπα! Εκεί, τα παιδιά τπν κυνηγάνε για να ανακαλύψουν, αργότερα, ότι χάρη στα λαστιχένια τους παπούτσια όλα τα ίχνη που άφησαν πάνω στο κυνηγητό είναι ολόιδια… πώς θα τα καταφέρουν να ξεχωρίσουν;

Τι είναι τέχνη; Το βιβλίο αυτό μας δίνει απαντήσεις σε διάφορες αναζητήσεις πέραν αυτής της βασικής ερώτησης όπως Με τι μπορείς να κάνεις τέχνη; Πως ξέρουμε αν ένα έργο τέχνης είναι καλό; Πως βοηθάει η τέχνη τους ανθρώπους; Στο αδελφάκι του Τι είναι φιλοσοφία; προβληματιζόμαστε για το τι μας κάνει ευτυχισμένους, τι είναι αλήθεια, τι να πω και άλλες τέτοιες ενδιαφέρουσες αναζητήσεις. Πρόκειται για τα μόνα δύο από τα οκτώ βιβλία της σειράς που έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά μέχρι τώρα και προσφέρουν απλές απαντήσεις σε περίπλοκα ζητήματα.

Η συγγραφέας Μάρω Θεοδωράκη στο βιβλίο της «Δυο αγκαλιές σε μια βαλίτσα» προσπαθεί με εύστοχο τρόπο να προσεγγίσει το θέμα του διαζυγίου. Σε μια φαινομενικά άψογη οικογένεια, οι δυο γονείς διαπιστώνουν ότι πλέον δεν μπορούν να συνεχίσουν να είναι μαζί ως ζευγάρι. Αποφασίζουν λοιπόν να χωρίσουν. Η ανακοίνωση του διαζυγίου προκαλεί όπως ήταν αναμενόμενο άγχος, φόβο και θυμό στα παιδιά.

Η μικρή πρωταγωνίστρια του βιβλίου, με πολύ χιούμορ και φαντασία, παραθέτει όλα τα υπέρ του να έχει κάποιος έναν μονόκερο για κατοικίδιο. Μέσα από τον έξυπνο έμμετρο λόγο και τη χαριτωμένη εικονογράφηση, οι αναγνώστες (μικροί και μεγάλοι!) μεταφέρονται σε έναν ονειρικό κόσμο όπου όλα είναι πιθανά και κυρίως, όπου οι φιλίες δεν έχουν όρια.

Η Ρενέ, μια αποφασισμένη και φιλόδοξη νεαρή σεφ, ξεκινά να χτίσει το εστιατόριο των ονείρων της. Επιλέγει μια περίεργη τοποθεσία: ακριβώς στην άκρη ενός μυστηριώδους, μαγεμένου δάσους, αλλά εκεί που έχουν πάει τα ενοίκια την καταλαβαίνω (χα!). To καφέ είναι κουκλίστικο και έτοιμο για Instagram selfies. Ωστόσο, παρά τα λαχταριστά γεύματα και τη σχολαστική παρουσίασή της, δεν έρχεται κανένας πελάτης.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο φρουρός του κάστρου, ο Βάγιας. Δουλειά του ήταν οι νυχτερινές περιπολίες, ώστε το κάστρο να παραμένει ασφαλές. Ένα πρωί, εμφανίστηκε μπροστά του η Αυγή. Όσο χαριτωμένη και αν ήταν, όσο και αν επέμεινε να μείνει στο πλευρό του, τα πράγματα δεν πήγαν καλά … βλέπετε, ήταν η κακιά η ώρα, η ώρα που ο Βάγιας έπρεπε να ξεκουραστεί. Θα μπορέσουν τελικά αυτοί οι δύο να συναντηθούν, να αγαπηθούν και να συνεργαστούν;