Το «Ο γείτονάς μου ο δεινόσαυρος» είναι με μια πρώτη ανάγνωση μια όμορφα εικονογραφημένη, απλή, γλυκιά ιστορία για την αποδοχή του διαφορετικού και την ανάγκη να αφήνουμε τους ανθρώπους να ζουν τη ζωή που εκείνοι θέλουν.
Υπάρχουν βιβλία που τα ξεφυλλίζεις αργά αργά και βουτάς στις σελίδες τους. Χαζεύεις τα χρώματα και χαϊδεύεις τις εικόνες για να νιώσεις λίγο την αίσθηση που έχουν οι υφές τους. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι το “Ο ψαράς και ο κορμοράνος” του Στεφάν Σενεγκά σε μετάφραση του Αλέξανδρου Πανούση.
Η κατανόηση της διαφορετικότητας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ και αυτό δυστυχώς το αντιλαμβανόμαστε από την επικαιρότητα σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο. Το βιβλίο προσφέρει μια ισορροπημένη προσέγγιση που στηρίζεται στην επιστήμη και στην κοινωνική θεωρία, προτείνοντας παράλληλα κάποιες πρακτικές και κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ενίσχυση της συμπερίληψης στο περιβάλλον μας.
Η Φεντερίκα Ορτολάν μας συστήνει στον Σχοινοβάτη έναν ήρωα που έχει τη μοναδική ικανότητα να ισορροπεί από κτίριο σε κτίριο πάνω σε μια τρίχα, στη δική του τρίχα. «Κανείς δεν ήξερε πότε έφθανε, από πού ερχόταν και πού πήγαινε».
Η Σουζάνα Ίσερν γράφει για τους υπερθησαυρούς δεκαοκτώ μικρών παιδιών σε ισάριθμες μικρές ιστορίες με πολύτιμο αρωγό την συμπεριληπτική εικονογράφηση της Ρόσιο Μπονίγια.
Σε αυτό το βιβλίο η συγγραφέας Τάιλερ Φέντερ, που τη γνωρίσαμε μέσα από το βιβλίο της “Όλα τα σώματα όμορφα τα βρίσκω”, συνεργάζεται για πρώτη φορά στην εικονογράφηση με την αδερφή της – και καλύτερή της φίλη, όπως δηλώνουν οι ίδιες, σε ένα βιβλίο που μας μιλάει για το άγχος που είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή των δύο αδερφών, όσο αυτές ήταν μικρά παιδιά.
Θυμάστε το “24 ώρες χωρίς γονείς”, το πρώτο βιβλίο από τη νέα σειρά του Ισπανού συγγραφέα Isaac Palmiola, Stranger Kids; Ετοιμαστείτε να διαβάσετε σε λίγες ημέρες τη συνέχεια του! Από την επόμενη εβδομάδα και συγκεκριμένα από τις 25 Σεπτεμβρίου, το “24 ώρες χωρίς Ίντερνετ” θα καταλάβει τα ράφια των βιβλιοπωλείων σε όλη την Ελλάδα!
Όλα στο βιβλίο ξεκινούν από μια απλή ερώτηση «Πού είναι η γάτα;» για να ακολουθήσει η απάντηση «Κάτω από το κουτσό τραπέζι». «Και πού είναι το το κουτσό τραπέζι;», διαβάζουμε στην επόμενη σελίδα; Και έτσι, με σύντομες ερωτήσεις και απαντήσεις συνεχίζεται ένας διάλογος που – με οδηγό τις εικόνες – κάνει τα παιδιά να τον ολοκληρώνουν, είτε αυτά διαβάζουν μόνα τους, είτε όχι. Και με αυτόν τον τρόπο, το βιβλίο εξελίσσεται σε μια ιστορία «μπάμπουσκα» από την ανάποδη, αφού κάθε σελίδα περιέχει την προηγούμενη.
Τι κάνεις όταν στα καλά καθούμενα εκεί που περπατάς πέφτει στο κεφάλι σου ένα φύλλο και πώς είναι δυνατόν απλώς να βρέχει φύλλα; Κάπως έτσι ο Δημήτρης Μπασλάμ μας συστήνει στον μικρό Ταπί που καλείται να λύσει το μυστήριο.