Έλιοτ & Ιζαμπέλα – Το κυνήγι του αστραφτερού πετραδιού

Η αγαπημένη σειρά επιστρέφει με ένα φουλ χριστουγεννιάτικο βιβλίο. Κατακόκκινο. Από αυτά που τα βλέπεις στο ράφι και λες «οκ, αυτό είναι για Δεκέμβρη». Τα λατρεμένα κατοικίδια Σνουπι, Μάφιν, και Κούκι επιστρέφουν με τα πουλόβερ τους και με εκείνη την ανυπομονησία για τις γιορτές που, ας μη γελιόμαστε, όλοι οι γονείς νιώθουμε στο πετσί μας αυτές τις μέρες. Λίγο ενθουσιασμός, λίγο χάος, λίγο “πότε θα τελειώσουμε επιτέλους;”.

Παραδείγματα διάσημων σε διάφορα πεδία – επιστήμη, τέχνη, αθλητισμό – μας δίνει το βιβλίο «Ποτέ δεν θα καταφέρεις τίποτα», δίνοντας, από τον τίτλο κιόλας, το βάρος και τη σκληρότητα που έχει μια τέτοια  φράση.

Το παιδί πέφτει για ύπνο. Ο γονιός κάθεται δίπλα του. Για να χαλαρώσει, του προτείνει διάφορες όμορφες και οικείες εικόνες να του γεμίσουν το μυαλό: παιχνίδια στη φύση, γέλια με φίλους, μυρωδιές από αγαπημένα φαγητά… Η αφήγηση οδηγείται σιγά σιγά σε ένα οικείο τοπίο, που καθησυχάζει τις αισθήσεις – το πουπουλένιο στρώμα του παιδιού, η φωνή του γονέα και μια απαλή μουσική, η αγκαλιά… μέχρι που βυθίζεται σε μια ατελείωτη φράση, ανακατεμένη με το όνειρο που ξεκινά.

Στο χειμωνιάτικο, χιονισμένο δάσος ένας άνθρωπος περπατά συντροφιά με τον σκύλο του, μαζεύοντας ξυλαράκια για να ζεσταθούν. Δίχως να το καταλάβει, χάνει το ένα του γάντι. Εκείνο μένει πεσμένο στο χιόνι, ώσπου πλησιάζει ένας ποντικός. Το ζωάκι το βρίσκει εξαιρετικό για ζεστό σπιτάκι και χώνεται μέσα. Να σου όμως που πλησιάζει και ένας βάτραχος που ζητά κι εκείνος ζεστασιά! Ο ποντικός αμέσως του προτείνει να χωθεί μέσα μαζί του. Τα ζώα όμως δεν σταματούν να έρχονται.

Το μικρό σκυλάκι της οικογένειας Κλάιντ θέλει να βρει το ξεχωριστό του «κάτι», όπως ο παππούς Κλάιντερτον, ο θείος Κλάιντεστερ, η θεία Κλαϊντέτ και η ξαδέλφη Κλαϊντέστο. Πότε θα γίνει όμως αυτό; Και πώς θα το ανακαλύψει;

Στο εξώφυλλο του βιβλίου βλέπουμε ένα κορίτσι να περπατά ανάμεσα σε πεταμένα βιβλία και να πετά περιφρονητικά άλλο ένα πίσω της, πάνω από τον ώμο της. Αδιαφορία για το διάβασμα. Κι όμως, ο τίτλος μάς ξαφνιάζει: το «Μισώ» είναι σβησμένο με ένα μεγάλο Χ και δίπλα, με το ίδιο πορτοκαλί χρώμα, αναγράφεται το «Λατρεύω». Αυτά τα δύο σημεία -το Χ και το ρήμα «λατρεύω»- είναι τα μοναδικά ανάγλυφα στοιχεία του εξωφύλλου, σαν να μας καλούν να τα αγγίξουμε.

Ο Φρανκ δεν είναι (ακόμα) πεταλούδα, αλλά μια κάμπια. Ζούσε τη ζωή του τρώγοντας (πάνω σε) φύλλα και θαυμάζοντας από μακριά το μεγαλείο της φύσης. Είχε και εννιά φίλες κάμπιες που όλες μαζί ανυπομονούσαν για τη στιγμή που θα αποχαιρετήσουν για πάντα εαυτούς και αλλήλους ως κάμπιες. Η στιγμή εκείνη επιτέλους έρχεται και από τα κουκούλια ξεπηδούν… εννιά πανέμορφες πεταλούδες, συν μια ακόμα, πραγματικά ευτυχισμένη πεταλούδα.

Η νέα ιστορία της Ιωάννας Μπαμπέτα ανήκει στην σειρά του Πατάκη “Xωρίς σωσίβιο” και απευθύνεται σε παιδιά της Α’ και Β’ δημοτικού, που έχουν αρχίσει να διαβάζουν και πλέον μπορούν να ολοκληρώνουν μόνα τους μικρές ιστορίες.

Είναι οι τελευταίες μέρες του καλοκαιριού και δύο αδέρφια, η Έλλη και ο Μάνος, περνούν τις ανέμελες στιγμές τους στο παλιό βασιλικό κτήμα του Τατοΐου. Σύντομα θα γνωρίσουν τον Ζαχίρ και τη Λεϊλά, που έχουν χάσει το σκυλάκι τους, τον Μαξ, και θα τους βοηθήσουν να τον βρουν. Ο Μαξ βρίσκεται καταχωνιασμένος σε μια παλιά κρυψώνα, και δίπλα του… ένα ολόκληρο μυστήριο ξεχασμένο!