Όπως μαντεύει κανείς από τον τίτλο, πρόκειται για ένα βιβλίο που θέλει να μας μάθει να λέμε αυτήν τη λέξη στους άλλους, όποτε «χρειάζεται». Πως το επιχειρεί; Αρχικά, θέτοντας ένα πλαίσιο αγάπης, στη συνέχεια δίνοντας παραδείγματα που αυτό «σπάει» και τέλος, υποστηρίζοντας πως αυτό «ξανακολλάει» μέσα από τις ειλικρινείς συγνώμες.
Ένα βιβλίο στο χρώμα της σέπιας, με καφετιά γράμματα και τυπογραφικά στοιχεία, λιγοστές φωτογραφίες, μια παραμυθού και ο γιος της που εκδίδει τα παραμύθια της σε βιβλίο: το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας – Θράκης μάς προσφέρει μια ιδιαίτερα προσεγμένη έκδοση λαϊκών παραμυθιών.
Τι σχέση έχει άραγε το παιδικό εικονογραφημένο βιβλίο με τη φιλοσοφία. Για πολλούς και μόνο το άκουσμα της λέξης φιλοσοφία γεννά συνειρμούς με ογκώδη βιβλία και πολύπλοκες έννοιες, ενώ στην καλύτερη περίπτωση να σκεφτεί κάποιος τον Αλαίν Ντε Μποτόν και τα βιβλία του. Μπορούν τα παιδιά να αναρωτηθούν, να θέσουν φιλοσοφικά ερωτήματα μέσα από ένα παιδικό εικονογραφημένο βιβλίο και το κυριότερο πόσο εύκολη είναι μια προσέγγιση, πόσο απαραίτητη είναι και από ποια ηλικία;
Ένα αγόρι παίζει κρυφτό με τους αγαπημένους του φίλους, τον πιγκουίνο και το αστέρι. Μια μέρα το αστερι εξαφανίζεται και δεν μπορούν να το βρουν πουθενά. Το αγόρι ανησυχεί και ζητάει βοήθεια από έναν παλιό του φίλο Αρειανό που είναι ειδικός στα αστέρια. Και κάπως έτσι ξεκινάει μια αποστολή διάσωσης που παράλληλα είναι και η αρχή μιας καινούριας ιστορίας για ένα κορίτσι και ένα αστέρι που γίνονται φίλοι στον Βόρειο Πόλο.
Συγγραφέας: Pedro SeromenhoΕικονογράφος: Rachel CaianoΜετάφραση: Ελένη ΒλάχουΕκδόσεις: CielΧρονιά έκδοσης: 2025Ηλικίες: 5+, 7+ Το βιβλίο που
Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια προσπάθεια εκλαΐκευσης της επιστημονικής πληροφορίας γύρω από τη διαρκή, εσωτερική, επιφανειακή και ατμοσφαιρική μεταβλητότητα της Γης, εστιάζοντας στα ακραία αποτελέσματά της.
Ένα βιβλίο που η πένα της Τασούλας Επτακοίλη με αρωγό την εικονογράφηση της Στέλλας Στεργίου συναντά την εμπειρία και τις γνώσεις των ανθρώπων της Εταιρείας Προστασίας της Μεσογειακής Φώκιας και επικοινωνεί με ευαισθησία στα παιδιά τις γνώσεις για ένα ζώο που οι ελληνικές θάλασσες είναι πλέον η κύρια περιοχή εξάπλωσής του.
Στο βιβλίο «Γιατί δεν κοιμάσαι, μαμά;» η αφήγηση ξεκινά με μια αντιστροφή ρόλων: το παιδί προσπαθεί να κοιμίσει τη μαμά του, η οποία παρά την εξάντληση παραμένει ξύπνια, με ατελείωτες λίστες υποχρεώσεων να περνάνε ασταμάτητα από το μυαλό της.
Έχετε όρεξη για παραμύθια; Όχι όμως όπως τα γνωρίζετε. Θα συναντήσουμε τους γνωστούς μας ήρωες, αλλά κάπως αλλιώς. Για παράδειγμα, τα τρία γουρουνάκια μετατρέπονται σε τρία πουλάκια, που φτιάχνουν τα σπιτάκια τους από σκουπίδια που είναι πεταμένα στη φύση. Η Κοκκινοσκουφίτσα ζει στην Αφρική και τον λύκο αντικαθιστά ένα έντρομο λιοντάρι, που φοβάται τον κυνηγό που έχει αποδεκατίσει όλη τη σαβάνα. Όπως καταλάβαμε, το Και Ζήσαμε Καλύτερα εννοεί ότι πράγματι οφείλουμε να ζήσουμε καλύτερα, ακόμα και αν είναι μέσα από τα παραμύθια.