Η χειρότερη τάξη στον κόσμο

Συγγραφέας: Τζοάνα Νέιντιν
Εικονογράφος: Ρίκιν Πάρεκ
Μετάφραση: Αυγή Σαράφη
Εκδόσεις: Καστανιώτη
Χρονιά έκδοσης: 2025
Ηλικίες: 7+

Η χειρότερη τάξη στον κόσμο φαίνεται να βρίσκεται σε ένα σχολείο της Αγγλίας και συγκεκριμένα στο Δημοτικό της Αγίας Ρεγγίνας. Πρόκειται για την τάξη 4Β. Διευθύντρια του συγκεκριμένου σχολείου είναι η κυρία Μπότομλι-Μπλαντ και δάσκαλος της τάξης ο κύριος Νίτζετ. Την ιστορία αφηγείται ο Στάνλεϊ, μαθητής του 4Β και καλύτερος φίλος του Μαντζίτ. Μην ανησυχείτε για τα ονόματα και την προσωπικότητα κάθε χαρακτήρα. Στην αρχή του βιβλίου θα βρείτε ένα διαφωτιστικό δισέλιδο με τα πρόσωπα των ηρώων και δυο λόγια για τον καθένα – μπορείτε να ανατρέξετε σε αυτό όποτε νιώσετε την ανάγκη.

Τα παιδιά του 4Β κάνουν όλο σκανταλιές. Βασικά, σκέφτονται όπως σκέφτονται τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας τους κι αυτό σημαίνει ότι οι σκανταλιές και οι ανοησίες πάνε σύννεφο. Μες στο πρόγραμμα είναι κι αυτό, μόνο που τυχαίνει να πηγαίνουν σε ένα σχολείο όπου η Διευθύντρια είναι πολύ αυστηρή κι έχει μια ατελείωτη λίστα από κανόνες, την οποία μάλιστα έχει πλαστικοποιήσει. Ε, αν οι κανόνες είναι τόσο πολλοί, πώς να μην τους παραβούν τα κακόμοιρα τα παιδιά; Οκ, υπάρχει κι ένα άλλο ενδεχόμενο: οι κανόνες να πολλαπλασιάζονται κάθε φορά ανάλογα με τις αταξίες των παιδιών, αλλά δεδομένου ότι μιλάμε για παιδικό βιβλίο, με ποιανού το μέρος είστε;

«Η χειρότερη τάξη στον κόσμο» είναι η αρχή μιας σειράς βιβλίων. Με αφηγητή, όπως είπαμε, τον Στάνλεϊ, παρακολουθούμε την καθημερινότητα των μαθητών του 4Β, στιγμιότυπα στην ουσία μιας-δυο ημερών. Η αφήγηση ακολουθεί τις μακροσκελείς, γεμάτες ενθουσιασμό κι αυθορμητισμό προτάσεις ενός παιδιού που πηγαίνει στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, γεγονός που κάνει το βιβλίο πέρα για πέρα αληθινό. Διαφορετικοί χαρακτήρες, αστείες καταστάσεις, διαγωνισμός για τα καλύτερα μπισκότα και τα πιο πρωτότυπα αντικείμενα (ή έμψυχα όντα!) που μπορεί να φέρει κανείς στο σχολείο. Και ναι, πολλά μπορούν να πάνε στραβά και πηγαίνουν… Στα θύματα για κάποιον λόγο συγκαταλέγεται πάντα ο δόλιος κύριος Νίτζετ, που μονίμως λερώνονται τα παπούτσια του και ψάχνει ένα εφεδρικό ζευγάρι για να αλλάξει.

Η εικονογράφηση του Ρίκιν είναι απόλυτα συμβατή με την ιστορία και φέρνει τους πρωταγωνιστές μπροστά στα μάτια του αναγνώστη, τονίζοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του καθενός. Ο Ρίκιν έχει κάνει πράγματι εξαιρετική δουλειά!

Το βιβλίο κλείνει με μερικούς από τους κανόνες της κυρίας Μπότομλι-Μπλαντ και δυο κουίζ για να διαπιστώσουν και μόνοι τους οι αναγνώστες αν θα μπορούσαν κι εκείνοι να βρίσκονται στη χειρότερη τάξη του κόσμου και ποιος/ποια θα ήταν ο/η καλύτερος/-η τους φίλος/-η. Γιατί ναι, διαβάζοντας για τα παιδιά αυτής της τάξης, κάπως τα συμπαθείς και αναρωτιέσαι πώς θα ήταν να κάνατε παρέα.

Μια σημείωση για την απόδοση του κειμένου: Τα ονόματα των πρωταγωνιστών δεν έχουν επιλεγεί τυχαία, αλλά ο κωμικός τους χαρακτήρας δυστυχώς χάνεται στη μετάφραση. Ο συμπαθέστατος και καλόκαρδος π.χ. κύριος Νίτζετ (Mr. Nidgett στο πρωτότυπο) είναι ετυμολογικά λιγάκι ανόητος, χαζούλης. Ενδεχομένως ένας επεξηγηματικός αστερίσκος να μετέφερε το κλίμα καλύτερα, διατηρώντας το πηγαίο χιούμορ της συγγραφέα. Αντίστοιχα, στο βιβλίο διαβάζουμε επανειλημμένως τη λέξη «κυριολεκτικά», γραμμένη μάλιστα με κεφαλαία, όπως και στο πρωτότυπο, για να δοθεί η απαραίτητη έμφαση κατά την ανάγνωση. To «κυριολεκτικά» αυτό παραπέμπει στο “literally”, μια λέξη που χρησιμοποιείται ευρέως στα αγγλικά. Υφολογικά, ωστόσο, οι δύο λέξεις δεν είναι ισοδύναμες. Το «κυριολεκτικά» στα ελληνικά δε χρησιμοποιείται από παιδιά μικρής ηλικίας και δη με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποιείται το “literally” στα αγγλικά. ΣΤ’ ΑΛΗΘΕΙΑ δεν είναι ισοδύναμα αυτά τα δύο μεταξύ τους… Αν εξαιρέσουμε, όμως, αυτούς τους μεταφραστικούς σκοπέλους, η απόδοση στα ελληνικά είναι πολύ αξιόλογη και το κείμενο ρέει όμορφα, με ρυθμό, διατηρώντας τον παιδικό χαρακτήρα του.

«Η χειρότερη τάξη στον κόσμο» διαβάζεται εύκολα, ευχάριστα, προσφέρει γέλιο και μαζί μια ανυπομονησία για τη συνέχεια. Αν το καλοσκεφτείς, μπορεί τελικά να μην είναι και η χειρότερη τάξη στον κόσμο… Παιδιά είναι, τι να κάνουν κι αυτά; Να γίνουν όλα σαν τα αγγελούδια του 4Α;

ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ

Διαβάστε ακόμα

Μέτρησε τ’ αστέρια

Η βραβευμένη με Newbery συγγραφέας Lois Lowry μάς μεταφέρει στην Κοπεγχάγη του 1943, σε μια σπαρακτική και πανέμορφη ιστορία με

Το Μικρό Πάπιγκο

Ένα μικρό ορεινό χωριό, ήσυχο και πανέμορφο, το Μικρό Πάπιγκο – και ένα μεγάλο όνειρο. Ένας μεγάλος καημός, πες καλύτερα.