Κείμενο: Βάνα Μαυρίδου
Εικονογράφηση: Αγγελική Ρελάκη
Εκδόσεις: διόπτρα
Χρονιά έκδοσης: 2025
Ηλικίες: 5+
Ο σκίουρος επιστρέφει σπίτι του μετά από μια βόλτα. Προς μεγάλη του έκπληξη, κάποιος έχει αφήσει μπροστά στην πόρτα του ένα λουλούδι! Μήπως η χελώνα; ;Oχι, αυτή το αρνείται. Την επόμενη μέρα, κάποιος αφήνει στην πόρτα του μια ωραία ζωγραφιά με τον ίδιο. Μήπως ο σκαντζόχοιρος; Mήπως το ρακούν, ο μικρός καλλιτέχνης; ;Oχι και πάλι όχι! Το μυστήριο αρχίζει και βαθαίνει… Ο σκίουρος συνεχίζει να λαμβάνει δώρα στην πόρτα του, όπως ζεστή σούπα, μια χαραγμένη καρδιά… Aλλά δεν είναι κανείς από τους συνήθεις υπόπτους, δηλαδή τους φίλους του σκίουρου. Ο ασβός του ανοίγει τα μάτια: κάποιος σε αγαπάει! Έχεις κάποιον θαυμαστή, καλέ μου σκίουρε! Ο σκίουρος μένει άναυδος, και όλοι οι φίλοι αναρωτιούνται· μα ποιος είναι αυτός ο κρυφός θαυμαστής;
Μετά λύπης μου σας ανακοινώνω ότι το μυστήριο δεν θα λυθεί ποτέ. Ο σκίουρος θα λάβει άλλο ένα δώρο και θα έχει σταματήσει να αναρωτιέται, αποδεχόμενος τελικά ότι όλα είναι δώρα αγάπης, άρα τι σημασία έχει; Εμείς ίσως να υποψιαζόμαστε από μικρές λεπτομέρειες ότι όλοι οι φίλοι του πράγματι του αφήνουν δώρα στην πόρτα, αλλά κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται ποτέ, ακόμα και όταν όλα τα ζώα συζητάνε μόνα τους δίχως τον σκίουρο. Αυτό το βιβλίο της Βάνας Μαυρίδου απευθύνεται σε παιδιά 4 ετών και άνω, άρα τέτοιες λεπτές αποχρώσεις μάλλον δεν έχουν ιδιαίτερη θέση εδώ… ;Eτσι, αναρωτιέμαι ποιο είναι το νόημα του κατά τ’ άλλα όμορφου βιβλίου. Δεν έχει σημασία ποιος σε αγαπάει; Dεν έχει σημασία ποιος σου κάνει δώρα, αφού είναι δώρα από κάποιον που σε αγαπάει; Dεν είναι ότι είναι τα γενέθλια του σκίουρου ή κάτι τέτοιο· πρόκειται ξεκάθαρα για κρυφό θαυμαστή, έχει δίκιο ο ασβός.
Μα έχει σημασία ποιος σε αγαπάει και ποιος σου κάνει δώρα! Είναι λίγο επικίνδυνο το μήνυμα ότι είναι καλό να δεχόμαστε δώρα από οποιονδήποτε, για λόγους που είναι αυτονόητοι και δεν θα αναλύσω εδώ. Δεν καταλαβαίνω τον σκοπό της συγγραφέα να μη δώσει τέλος στην ιστορία (κι έχω αναφερθεί ξανά στις ιστορίες με ελλιπές τέλος και το πόσο συχνά εμφανίζονται τελευταία στην παιδική λογοτεχνία). Ίσως θεωρεί ότι υπάρχει ένα τέλος, που εμείς οι αναγνώστες δεν έχουμε εντοπίσει; Ίσως πράγματι το μήνυμα να είναι τόσο αλλόκοτο; Με προβληματίζει ιδιαίτερα, γιατί σε όλο το υπόλοιπο βιβλίο βρήκα μόνο καλά στοιχεία. Οι χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες και αξιολάτρευτοι, το παιδικό μυστήριο καλοστημένο, ο παιδικός λόγος εξαιρετικός – μόνο που λείπει το τέλος. Και σε ένα μυστήριο μάλιστα, πόσο απογοητευτικό για κάθε ηλικία!
Η εικονογράφηση της Αγγελικής Ρελάκη είναι πάρα πολύ όμορφη, τρυφερή και παιδική. Τα απαλά χρώματα μετατρέπουν το δάσος σε τόπο παραμυθικό και έχει εμπνευσμένες ωραίες λεπτομέρειες που κλείνουν το μάτι στον αναγνώστη, όπως ο σκίουρος που δειπνεί με τον ασβό… με ένα μανταλάκι στη μύτη, ή το καλλιτεχνικό εργαστήρι του ρακούν που έχει τον γνωστό πίνακα Το Φιλί του Κλιμτ, σε μια έκδοση… με ρακούν!
