Με μια κουβέρτα… στο διάστημα

Συγγραφέας: Χριστίνα Κωνσταντουδάκη
Εικονογράφηση: Ρένια Μεταλληνού
Εκδόσεις: Διόπτρα
Χρονιά έκδοσης: 2022
Ηλικίες: 3+, 5+

Eίμαι μια μικρή κουβέρτα και έχω πάνω μου έναν τεράστιο ήλιο με πλανήτες. Ο Σταύρος με αγαπάει πολύ και με παίρνει παντού μαζί του, ακόμα και στο σχολείο. Μόνο που… κρύβεται από πίσω μου όταν του μιλούν. Όταν όμως τα παιδιά θα παίξουν ένα παιχνίδι στην τάξη, ο Σταύρος θα μεταμορφωθεί σε σούπερ ήρωα του διαστήματος με πολλούς φίλους.

Η Χριστίνα Κωνσταντουδάκη, γνωστή στον χώρο για την αγάπη της για το παιδικό βιβλίο αλλά και τη δημιουργία μιας εκ των πιο ενεργών ομάδων στο Facebook πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο, γράφει το τρίτο παιδικό εικονογραφημένο βιβλίο της με τίτλο Με μια κουβέρτα… στο διάστημα! και έρχεται να μιλήσει στα παιδιά, αλλά κυρίως στους γονείς, για τη σπουδαιότητα των συναισθημάτων που κρύβονται πίσω από οποιαδήποτε μεταβατική περίοδο. Με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ένα αντικείμενο παίρνει ζωή, αποκτά υπόσταση και γίνεται ο πρωταγωνιστής της ιστορίας της, όπου ένα αγόρι μικρό σε ηλικία (ίσως παιδί παιδικού σταθμού ή και νηπιαγωγείου), επιλέγει να φέρνει στην τάξη μαζί του κάθε μέρα. Είναι το αντικείμενο που τον κάνει να αισθάνεται ασφάλεια, το αντικείμενο που θα τον βοηθήσει να ξεπεράσει το όποιο άγχος έχει και να δει τα όμορφα πράγματα που περιμένουν να του γνωρίσουν οι δάσκαλοι και οι νέοι του φίλοι μέσα στο νέο περιβάλλον που καλείται να προσαρμοστεί.

Το Με μια κουβέρτα… στο διάστημα! είναι με λίγα λόγια ένα εργαλείο στα χέρια γονιών και δασκάλων που θα τους βοηθήσει μέσα από τη γλυκιά ιστορία του Σταύρου και της κουβερτούλας του, να αποδεχτούν με μεγαλύτερη ευκολία την ανάγκη των παιδιών για ασφάλεια, την ανάγκη για ένα μεταβατικό στάδιο, για χρόνο και χώρο ώστε να συνηθίσουν τη νέα πραγματικότητα που ανοίγεται μπροστά τους. Με γνώσεις πάνω στο χώρο της εκπαίδευσης, όντας και η ίδια νηπιαγωγός, η Κωσταντουδάκη μιλάει πρωτίστως στους ενήλικες και δευτερευόντως στα παιδιά (γιατί τα παιδιά ξέρουν), για τη σπουδαιότητα που κρύβουν καμιά φορά άψυχα αντικείμενα της καθημερινότητας των λιλιπούτειων πρωταγωνιστών της ζωής μας.

ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ

Βλέπω τον κόσμο όπως είμαι

Η γη είναι παγωμένη… Ή μάλλον με άμμο καυτή… Ή όχι-όχι, είναι καταπράσινη. Μπα… είναι πλημμυρισμένη με νερό. Τα πλάσματα