Κείμενο: Κατερίνα Ζωντανού
Εικονογράφηση: Μαίρη Καλαμπαλίκα
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Χρονιά έκδοσης: 2025
Ηλικία: 3+, 5+

Περπατώντας στο δάσος… όταν ο λύκος δεν είναι εδώ!, έλεγαν τα παλιότερα παραμύθια. Τι γίνεται όμως όταν ο σκίουρος ξεκινά βαριεστημένα να πάει ξύλα στον γερο-λαγό στην άλλη άκρη του δάσους; Θα βρει εμπόδια ή βοήθεια; Θα νιώσει φόβο ή αγάπη; Θα φτάσει κουρασμένος ή ευγνώμων και ανανεωμένος;

Το “Περπατώντας στο δάσος” είναι ένα παραμύθι που ο ήρωάς του αρχικά δίνει μεγάλη αξία στο αντάλλαγμα, παρά στην προσφορά, κάτι που για ένα παιδί είναι φυσιολογικό. Στη συνέχεια, η συγγραφέας χωρίς να εξηγεί πολλά, επαναλαμβάνει το ίδιο μοτίβο όπως συνέβαινε και στα κλασσικά παραμύθια, το οποίο εδώ, αντιστρέφει τις αξίες: καλοσυνάτα πλάσματα συναντούν τον σκίουρο και τον ευχαριστούν που τον βοήθησαν! Νομίζω πως για ένα παιδί 4 ετών δεν θα είχε κανένα νόημα κάποια περαιτέρω ανάλυση αυτής της συνθήκης. Αντιθέτως, η επανάληψή της στην πορεία της βόλτας/ιστορίας είναι ικανή να παρασύρει για την πρακτική της στη ζωή και τότε να έρθουν νέα συναισθήματα, βιωμένα πια. Σημασία έδωσα στη μαμά σκιουρίνα και στην έννοια της: στη ζωή συνηθίζουμε να εισβάλλουμε για βοήθεια στους παππούδες ή στους κοντινούς συγγενείς μας. Ωστόσο, η συγγραφέας ξεφεύγει από το στερεότυπο και τοποθετεί σε ανάγκη όχι κάποιον γέρο-σκίουρο, αλλά έναν λαγό.

Η παραμυθένια εικονογράφηση σε απαλούς, γήινους τόνους, αφήνει σίγουρα τη γεύση της ομορφιάς στον μικρό αναγνώστη. Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο, ένιωσα αφενός οικειότητα, μιας και η εικονογράφησή του έχει πολλά στοιχεία των κλασσικών παραμυθιών, αφετέρου ασφάλεια, μιας και το δάσος αυτό είναι απλώς όμορφο, χωρίς δυσάρεστα απρόοπτα. Αυτή η ανατροπή είναι σημαντική και για τα παιδιά, ώστε να απολαύσουν επιτέλους την παραμυθένια ομορφιά της φύσης, χωρίς τον κακό λύκο ή κάποια μάγισσα.

«Ο κόσμος είναι όμορφος, όσο τον ομορφαίνεις», είπε σε πρόσφατη συνέντευξή της η συγγραφέας, αναφερόμενη στην εμπειρία του σκίουρου κατά τη βόλτα του στο δάσος. Η ιστορία κόβεται απότομα, αλλά κατάλληλα: μπορεί οι αναγνώστες να μην έμαθαν τι θα συμβεί στο χαρούμενο σκιουράκι με το φύλλο στο χέρι, αλλά είναι πολύ πιθανό να τους δημιουργηθεί η ανάγκη να το ανακαλύψουν στην πράξη, ομορφαίνοντας τον δικό τους κόσμο.

ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ

Διαβάστε ακόμα

Κάποιος μ’ αγαπάει

Ο σκίουρος επιστρέφει σπίτι του μετά από μια βόλτα. Προς μεγάλη του έκπληξη, κάποιος έχει αφήσει μπροστά στην πόρτα του