Στις αρχές Απριλίου θα κυκλοφορήσει το πρώτο βιβλίο της Αναστασίας Σταματοπούλου «Τα πουλιά», σε εικονογράφηση Βασίλη Κουτσογιάννη. Το κείμενο έφτασε στα γραφεία των εκδόσεων Καστανιώτη μέσω ενός λογοτεχνικού διαγωνισμού κι έγινε το βιβλίο που έχουμε σήμερα στα χέρια μας. Το στόρι ακολουθεί τη ζωή ενός αγοριού που μένει με τους δύο γονείς τους. Μια μέρα το αγόρι θα ζητήσει από τον πατέρα του να του μάθει τη γλώσσα των πουλιών, όμως εκείνος δεν την ξέρει και δεν θέλει να την μάθει. Ωσπου μια μέρα θα του δώσει ένα στοιχείο. Θα του φέρει στο σπίτι ένα άδειο κλουβί. Λίγο πριν την κυκλοφορία του, η Κόκκινη Αλεπού εξασφάλισε την προδημοσίευση των πρώτων του σελίδων και είχε την ευκαιρία να μιλήσει με την Αναστασία Σταματοπούλου και τον Βασίλη Κουτσογιάννη για το βιβλίο τους και τη συνεργασία τους.

Η Αναστασία Σταματοπούλου και ο Βασίλης Κουτσογιάννης

Η Αναστασία Σταματοπούλου γεννήθηκε το 2002 στην Αθήνα και σπουδάζει στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η ενασχόληση με τη συγγραφή άρχισε από τα παιδικά της χρόνια, με επιρροές από τη φύση, τη λαογραφία και τις άλλες τέχνες, ιδίως τη μουσική και τον χορό. Ο Βασίλης Κουτσογιάννης είναι γνωστός στον κόσμο του εικονογραφημένου βιβλίου, με συνεργασίες με πολλούς ελληνικούς εκδοτικούς. Γεννήθηκε το 1992 και σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Δούλεψε στο Παρίσι για ένα διάστημα, πάνω σε εικαστικές εφαρμογές της αρχιτεκτονικής, στον μουσειακό κυρίως χώρο. Η αγάπη του για το σχέδιο και τις γραφικές τέχνες τον οδήγησε το 2015 στον χώρο της εικονογράφησης και των εκδόσεων.  

Κ. Σταματοπούλου, πώς προέκυψε η ιδέα για την ιστορία τα «Πουλιά» και πώς συνδέεται με το τραγούδι το «Karchata» των Folknery; 
Α. Σ. Καθώς ταξίδευα, καθισμένη στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, είχα ανοίξει το παράθυρο, και έτυχε στο απέναντι χωράφι, να παίζουν με τον άνεμο ένα ολόκληρο σμήνος από κοράκια. Εκείνη την ώρα, όπως και σε κάθε ταξίδι, φορούσα τα ακουστικά μου, άκουγα μουσική – και τότε έπαιξε το κομμάτι των Folknery, το οποίο μου είχε προτείνει μια γνωστή από την Ουκρανία. Το Karchata, όπως τιτλοφορείται το τραγούδι, ανήκει στην ουκρανική μπάντας των Volodymyr Mulyar και Yaryna Kvitka. Οι δυό τους ταξιδεύουν στην Ουκρανία και συγκεντρώνουν πληροφορίες για ουκρανικά παραδοσιακά τραγούδια, τα οποία μετά τα διασκευάζουν. Ο συνδυασμός αυτής της απρόσμενης εικόνας των κορακιών με το τραγούδι που έπαιζε στα ακουστικά μου με έβαλε σε έναν ιδιαίτερο συνειρμό που με οδήγησε στο κείμενο αυτό.

Ένα από τα στοιχεία του κειμένου σας  που το κάνει να ξεχωρίζει είναι η dark αισθητική του, ενώ θυμίζει έντονα λογοτεχνία του φανταστικού με πολλά folk στοιχεία. Σε τι βαθμό σας έχει επηρεάσει η ανατολικοευρωπαϊκή λαϊκή παράδοση; Τι ειδους λογοτεχνία σας αρέσει να διαβάζετε και πώς αυτή έχει επηρεάζει τον τρόπο που εκφράζεστε στα γραπτά σας; 
Α. Σ. Θεωρώ πως η λαογραφία μπορεί να αποτελέσει τον καλύτερο οδηγό για τη συγγραφή ενός παραμυθιού και γενικά ενός κειμένου για παιδιά. Αυτός ο συνδυασμός του folk στοιχείου με την σύγχρονη πραγματικότητα πάντοτε μου φαινόταν συναρπαστικός. Δεν θα έλεγα πως η ανατολικοευρωπαϊκή και σλαβική παράδοση αποτελεί εξαίρεση στη γενικότερη μου αγάπη για την λαογραφία. Από κάθε πολιτισμό κρατάω τα στοιχεία που με εκπλήσσουν. Διαβάζω συχνά κλασική λογοτεχνία και βιβλία φιλοσοφίας, αλλά πάντα με ενθουσίαζε ο κόσμος της εικόνας και επομένως τα graphic novels και τα manga με επηρεάζουν εξίσου. Θα έλεγα πως η ανάμειξη μου με τα δύο τελευταία είδη μου δίνουν μια πιο κινηματογραφική όψη της περιγραφής, ενώ η φιλοσοφία μου δίνει εναύσματα για να δημιουργήσω ιστορίες.

Κ. Κουτσογιάννη, ποια ήταν τα πρώτα συναισθήματα όταν διαβά