Κείμενο: Κατερίνα Ζωντανού
Εικονογράφηση: Μαίρη Καλαμπαλίκα
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Χρονιά έκδοσης: 2025
Ηλικία: 3+, 5+

Περπατώντας στο δάσος… όταν ο λύκος δεν είναι εδώ!, έλεγαν τα παλιότερα παραμύθια. Τι γίνεται όμως όταν ο σκίουρος ξεκινά βαριεστημένα να πάει ξύλα στον γερο-λαγό στην άλλη άκρη του δάσους; Θα βρει εμπόδια ή βοήθεια; Θα νιώσει φόβο ή αγάπη; Θα φτάσει κουρασμένος ή ευγνώμων και ανανεωμένος;

Το “Περπατώντας στο δάσος” είναι ένα παραμύθι που ο ήρωάς του αρχικά δίνει μεγάλη αξία στο αντάλλαγμα, παρά στην προσφορά, κάτι που για ένα παιδί είναι φυσιολογικό. Στη συνέχεια, η συγγραφέας χωρίς να εξηγεί πολλά, επαναλαμβάνει το ίδιο μοτίβο όπως συνέβαινε και στα κλασσικά παραμύθια, το οποίο εδώ, αντιστρέφει τις αξίες: καλοσυνάτα πλάσματα συναντούν τον σκίουρο και τον ευχαριστούν που τον βοήθησαν! Νομίζω πως για ένα παιδί 4 ετών δεν θα είχε κανένα νόημα κάποια περαιτέρω ανάλυση αυτής της συνθήκης. Αντιθέτως, η επανάληψή της στην πορεία της βόλτας/ιστορίας είναι ικανή να παρασύρει για την πρακτική της στη ζωή και τότε να έρθουν νέα συναισθήματα, βιωμένα πια. Σημασία έδωσα στη μαμά σκιουρίνα και στην έννοια της: στη ζωή συνηθίζουμε να εισβάλλουμε για βοήθεια στους παππούδες ή στους κοντινούς συγγενείς μας. Ωστόσο, η συγγραφέας ξεφεύγει από το στερεότυπο και τοποθετεί σε ανάγκη όχι κάποιον γέρο-σκίουρο, αλλά έναν λαγό.

Η παραμυθένια εικονογράφηση σε απαλούς, γήινους τόνους, αφήνει σίγουρα τη γεύση της ομορφιάς στον μικρό αναγνώστη. Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο, ένιωσα αφενός οικειότητα, μιας και η εικονογράφησή του έχει πολλά στοιχεία των κλασσικών παραμυθιών, αφετέρου ασφάλεια, μιας και το δάσος αυτό είναι απλώς όμορφο, χωρίς δυσάρεστα απρόοπτα. Αυτή η ανατροπή είναι σημαντική και για τα παιδιά, ώστε να απολαύσουν επιτέλους την παραμυθένια ομορφιά της φύσης, χωρίς τον κακό λύκο ή κάποια μάγισσα.

«Ο κόσμος είναι όμορφος, όσο τον ομορφαίνεις», είπε σε πρόσφατη συνέντευξή της η συγγραφέας, αναφερόμενη στην εμπειρία του σκίουρου κατά τη βόλτα του στο δάσος. Η ιστορία κόβεται απότομα, αλλά κατάλληλα: μπορεί οι αναγνώστες να μην έμαθαν τι θα συμβεί στο χαρούμενο σκιουράκι με το φύλλο στο χέρι, αλλά είναι πολύ πιθανό να τους δημιουργηθεί η ανάγκη να το ανακαλύψουν στην πράξη, ομορφαίνοντας τον δικό τους κόσμο.

ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ

Διαβάστε ακόμα

Έχω φωνή

Ένα περίεργο μικρό βιβλιαράκι, ακολουθεί μια πορτοκαλιά μπάλα στο εσωτερικό και εξωτερικό της ταξίδι. Μα ποια είναι αυτή η πορτοκαλιά

Ελπίζω, είπε η χήνα

H Gro Dahle, μία από τις σημαντικότερες φωνές της παιδικής λογοτεχνίας της Νορβηγίας και η εικονογράφος Kaia Linnea Dahle Nyhus,