Κείμενο & εικονογράφηση: Χαρά Μαραντίδου
Εκδόσεις: Καλειδοσκόπιο
Χρονιά έκδοσης: 2025
Ηλικίες: 13+, 15+
Ένα περίεργο μικρό βιβλιαράκι, ακολουθεί μια πορτοκαλιά μπάλα στο εσωτερικό και εξωτερικό της ταξίδι. Μα ποια είναι αυτή η πορτοκαλιά μπάλα; Κάποιες φορές βρίσκεται μέσα στο κεφάλι μου· άλλες μπερδεύεται με άλλες χρωματιστές μπάλες· συχνά εκτοξεύεται μέσα από το στόμα μου και τρυπώνει σε κεφάλια άλλων. Υπάρχουν στιγμές που δεν βγαίνει με ευκολία και γίνεται δάκρυ, πόνος αλλά και τέχνη. Κάποτε όμως ενώνεται με άλλες και φέρνει αλλαγές στον κόσμο. Μα ποια είναι αυτή η μπάλα;
Είναι η φωνή σου, μας λέει η δημιουργός Χαρά Μαραντίδου, που έγραψε και εικονογράφησε το βιβλίο Έχω φωνή. Μόνο που δεν μοιάζει ούτε με ιστορία ούτε με εικονογράφηση. Μοιάζει με μια ολιστική καλλιτεχνική εμπειρία, σαν ένας ζωγραφικός πίνακας σε προέκταση. Μοιάζει με ένα πρότζεκτ που θα είχε θέση σε μια εφηβική εικαστική biennale. Διότι το βιβλίο είναι μάλλον διαισθητικό και βιωματικό, παρά αφηγηματικό. Δεν ξέρω αν απευθύνεται σε παιδιά, αν και θα μπορούσα να το φανταστώ να διαβαστεί σε παιδιά άνω των 9 ετών με μεγαλόφωνη ανάγνωση και πιθανή ανάλυση ενήλικα. Θα μπορούσαμε σίγουρα να το διαβάσουμε σε ένα παιδί και να συζητήσουμε πολλά πράγματα σχετικά με το τι είναι η φωνή, σε τι χρησιμεύει, που αξίζει να ακούγεται και που βοηθά να σιωπά. Τι σχέση έχει με τις φωνές των άλλων και αν οι αξίες τους διαφέρουν, και σύμφωνα με τι ή ποιον. Γιατί με εκθέτει και πού αυτό δεν ενοχλεί. Γιατί καμιά φορά φέρνει φόβο και άγχος και ντροπή… ναι, σίγουρα σκέφτομαι ότι αυτό το βιβλίο παρουσία ενήλικα (γονιού ή ειδικού) θα αποτελούσε ένα χρήσιμο εργαλείο, παρόμοιο με το βιβλίο Πες κάτι! του Ρέινολτς.
Ωστόσο, δεν θεωρώ ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη δύναμη του συγκεκριμένου βιβλίου. Θεωρώ ότι οι ηλικίες που ενδέχεται να αγγίξει βαθύτερα είναι εκείνες της εφηβείας, μεταξύ 13 και 16 ετών, εκεί που η φωνή αλλάζει τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά. Εκεί θα εμπνεύσει περισσότερο με έναν εσωτερικό τρόπο ένα έφηβο παιδί να εμπιστευτεί τη φωνή του, να αναγνωρίσει τις οικουμενικές δυσκολίες της και να νιώσει ταύτιση τις δυνατές και αδύναμες στιγμές. Το βιβλίο εδώ θα πάρει τον -εύθραυστο, ίσως- αναγνώστη από το χέρι και θα του ψιθυρίσει Ναι, ξέρω.
Η χρήση του πορτοκαλί χρώματος συμβολίζει την ελπίδα και το φως. Σε άλλες εικόνες μεταφράζεται σε μουτζούρα, αλλού σε λόγο και αλλού σε βαριά μολυβένια μπάλα. Και, κατά την εικονογράφηση, όλοι διαθέτουμε μια τέτοια εύπλαστη και πλούσια φωνή. Η απλότητα των σχεδίων έχει κίνηση, ρευστότητα και συνεχή συμβολισμο. Νιώθουμε ότι παρακολουθούμε μια ταινία μικρού μήκους, σχεδόν ακούμε την μουσική της. Ένα αποτέλεσμα άρτιο καλλιτεχνικά, αρκεί να τοποθετηθεί στο σωστό πλαίσιο, αυτό της καλλιτεχνικής διαίσθησης και συναίσθησης
