Συγγραφέας: Κάθριν Άπλγκεϊτ – Τζένιφερ Τσολντένκο
Εικονογράφος: Γουάλας Γουέστ
Μετάφραση: Κέλλυ Δημοπούλου
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Χρονιά έκδοσης: 2025
Ηλικία: 7+ (μεγαλόφωνη ανάγνωση), 9+ (ανεξάρτητη ανάγνωση)
Η Σκυλούπολη διαβάζεται μονορούφι. Την πιάνεις στα χέρια σου και δεν μπορείς να την αφήσεις. Και μετά όσο γυρίζεις τις σελίδες, η αλήθεια είναι ότι λιγάκι στενοχωριέσαι, γιατί δε θέλεις να τελειώσει. Τι ακριβώς, όμως, είναι η Σκυλούπολη;
Η Σκυλούπολη είναι ένα καταφύγιο σκύλων. Έχει κανονικά σκυλιά και σκυλιά ρομπότ, όλα προς υιοθεσία. Η ιστορία κάθε σκυλιού είναι διαφορετική: κάποια χάθηκαν, κάποια τα εγκατέλειψαν οι οικογένειές τους ή πέθαναν οι φροντιστές τους, κάποια ήταν αδέσποτα και τα μάζεψαν από τον δρόμο. Κάπως έτσι βρέθηκαν στη Σκυλούπολη.
Όλα τα σκυλιά της Σκυλούπολης, ωστόσο, ονειρεύονται να βρουν μια οικογένεια που θα τα αγαπήσει και θα περάσουν μαζί της την υπόλοιπη ζωή τους. Και τα σκυλιά ρομπότ; Αυτά δεν έχουν συναισθήματα, είναι για όσους θα ήθελαν έναν σκύλο, χωρίς τις «δύσκολες» υποχρεώσεις που συνοδεύουν τη φροντίδα του: τα σκυλιά ρομπότ δε θέλουν βόλτες, δε λερώνουν, δεν… Βέβαια από την άλλη, δεν έχουν και συναισθήματα, σωστά; Σωστά, με εξαίρεση ένα: τον Σιδεροκέφαλο.
Την ιστορία αφηγείται η Τύχη, μια γλυκύτατη κι αγαπησιάρα τρίποδη σκυλίτσα, που περιέργως (γιατί δεν το περίμενε ούτε η ίδια!) γίνεται φίλη με τον Σιδεροκέφαλο και μ’ ένα ποντίκι. Ναι, στη Σκυλούπολη ζουν και μερικά ποντίκια, που ασφαλώς δεν πρέπει να γίνουν αντιληπτά από τη Διοίκηση, γιατί αλλιώς την έβαψαν. Με αφηγήτρια, λοιπόν, την Τύχη, οι αναγνώστες μαθαίνουν για τη ζωή διάφορων ενοίκων της Σκυλούπολης και παρακολουθούν τις περιπέτειες των τριών φίλων: της Τύχης, του Σιδεροκέφαλου και του Ποντικιού. Κάπου μέσα σ’ όλα εμφανίζονται και κάποια παιδιά, με ένα ανάμεσά τους, τον Κουίν, να ξεχωρίζει. Ο Κουίν, βλέπετε, είναι πράγματι ένα ξεχωριστό παιδί, που δυσκολεύεται στις συναναστροφές του, αλλά αποκτά ένα παράξενο δέσιμο με τον Σιδεροκέφαλο. Αμοιβαίο…
Τα κεφάλαια είναι μικρά, σαν σφηνάκια, και δίνουν παλμό στην ιστορία. Λες «ας διαβάσω άλλο ένα κι άλλο ένα κι άλλο ένα» και οι σελίδες γυρίζουν χωρίς να το καταλάβεις. Η ασπρόμαυρη εικονογράφηση του Γουέστ είναι πραγματικά υπέροχη: χορταστική, γλυκιά και σου ζεσταίνει την καρδιά, ακριβώς όπως και οι συμπαθέστατοι πρωταγωνιστές του βιβλίου. Κάποια ελάχιστα τυπογραφικά και αγγλισμοί που έχουν ξεφύγει στη μετάφραση είναι αμελητέα μπροστά στη συγκινητική ιστορία.
Αν αγαπάτε τα σκυλιά, θα λατρέψετε τη Σκυλούπολη. Αν τα παιδιά σας αγαπούν τα σκυλιά, η Σκυλούπολη είναι το τέλειο δώρο. Αν θέλετε να τους δείξετε τι θα πει ενσυναίσθηση κι ελπίδα, τα σκυλιά της Σκυλούπολης θα τους το εξηγήσουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Γιατί «Τα σκυλιά […] είτε έχουμε μια κακή μέρα, είτε μιλάμε με αλαζονεία, είτε ξοδέψαμε όλα τα χρήματα για το νοίκι στα λαχεία, δεν τα νοιάζει. Μας αγαπούν ό,τι κι αν γίνει. Αυτή είναι η υπερδύναμή τους. Η αγάπη. Έχουν τόσο μεγάλες καρδιές.»
Ιδανική και για μεγαλόφωνη ανάγνωση, η Σκυλούπολη θα σας φέρει πιο κοντά με τα παιδιά σας. Μια συμβουλή μόνο από εμένα: όσο πλησιάζετε προς το τέλος, καλό θα ήταν να προμηθευτείτε χαρτομάντιλα…
