Ο γάτος που βαριόταν αφόρητα είναι ένας γάτος που στην πραγματικότητα δε βαριόταν αφόρητα. Τα συναισθήματά του τον κρατούν έξω από το παιχνίδι των γάτων-φίλων του, ώσπου κάποια στιγμή, όλοι μαζί παραδέχονται ότι οι στιγμές δεν είναι όλες ίδιες. Υπάρχουν φάσεις στη ζωή μας -που για διάφορους λόγους- δεν έχουμε όρεξη για τίποτα!
Η σειρά εικονογραφημένων βιβλίων «Η οικογένειά μου…» αποτελείται από τέσσερα διαφορετικά βιβλία που καταπιάνονται με ισάριθμα διαφορετικά θέματα. Η οικογένεια μου, όπως μας παροτρύνουν και οι αντίστοιχοι τίτλοι, μπορεί να είναι σαν μία «Ορχήστρα» ή ένα «Τσίρκο», σαν τα «Χριστούγεννα» αλλά και σαν μία «Παιδική Χαρά».
Ο Ούγκο είναι ένα μικρό αγόρι που ζει με τους γονείς και τα δύο αδέρφια του. Ένα πρωί ο Ούγκο ξυπνάει και δεν είναι ο εαυτός του. Δεν μπορεί ακριβώς να προσδιορίσει τι του φταίει, μα νιώθει παράξενα κι αυτό αποτυπώνεται στην όψη του, κάτι έχει αλλάξει.
Με τον οξύμωρο τίτλο «Η συγγραφέας που δεν ήξερε να γράφει», η Σάντη Αντωνίου αφηγείται μια αληθινή, προσωπική ιστορία. Ταυτόχρονα κάνει πράξη το γνωστό «επτά φορές να πέφτεις κι οκτώ να σηκώνεσαι», προσφέροντας απλόχερα ένα βιωματικό μήνυμα ελπίδας, αισιοδοξίας κι ακλόνητης πίστης στις δυνάμεις μας.
Δυο άντρες ετοιμάζονται να μονομαχήσουν. Γνωρίζουμε μόνο την ταυτότητα του ενός, αφού ο αφηγητής απευθύνεται στον αντίπαλό του, αποκαλώντας τον με το όνομά του. Τι ακριβώς έχει συμβεί ανάμεσά τους δεν το γνωρίζουμε, δεν μας αποκαλύπτεται, μα φαίνεται να έχει αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στην ψυχή του αφηγητή.
Ο Έντουαρντ ζει στην πόλη. Έχει ξεχωρίσει το σημείο της που περνά καλά, που ξεχνά το γκρι και ευτυχεί στο πράσινο. Ώσπου μια μέρα το έχασε. Η λύπη μεγάλη, η εφευρετικότητα μεγαλύτερη, η έμπνευση ανατρεπτική.
Ο δωδεκάχρονος Λούκα, με καταγωγή από την Αλβανία όπου και έζησε ελάχιστα από τα πρώτα χρόνια του, ζει μοιρασμένος ανάμεσα σε δύο κόσμους: εκείνον της καθημερινότητάς του σαν ένα παιδί που μεγαλώνει στη Θεσσαλονίκη, κι εκείνουν στο παρωχημένο σπιτικό των γονιών του, που ζουν με μίζερες αντιλήψεις μιας γενιάς με άλλες πεποιθήσεις και ανάγκες.
Ένα βιβλίο που προτείνεται για παιδιά από 2+ χρονών, θα έλεγε κανείς, όμως, ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για ένα βιβλίο που αφορά όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως ηλικίας.
Με «Το χειρότερο βιβλίο του κόσμου» που, όπως γράφει και στο εξώφυλλο, είναι «Νικητής του ΚΑΝΕΝΑ βραβείου παιδικής λογοτεχνίας», η Καναδή συγγραφέας και εικονογράφος Elise Gravel είναι υποψήφια για το βραβείο Astrid Lindgren (ΑΛΜΑ) 2026. Αν αυτό σας φαίνεται παράδοξο, να ξέρετε ότι το ίδιο «(αυτό)τρολάρισμα» συνεχίζεται σε όλο το βιβλίο.