(Δεν είμαι) Μόνη

Κείμενο και Εικονογράφηση: Scott Stuart
Διασκευή: Πέτρος Γαϊτάνος
Εκδόσεις: Άμμος
Ηλικίες: 3+

Η ιστορία αυτή διαδραματίζεται στο σύμπαν. Η Γη (μαζί της και εμείς) γνωρίζει ένα-ένα τα μέλη του ηλιακού μας συστήματος. Αποζητά παρέα, αλλά μάταια. Όλοι έχουν ένα λόγο να την απορρίψουν. Είναι όμως στ’ αλήθεια όλο ελαττώματα; Τελικά, θα γνωρίσει την παντοτινή φιλία που τόσο ονειρεύεται και προσπαθεί;

Όσο και αν μαθαίνει κανείς για το ηλιακό μας σύστημα (βασικά χαρακτηριστικά κάθε πλανήτη, δημιουργία Σελήνης κλπ), το βιβλίο αυτό ένιωσα να τιμά το ‘διαφορετικό’ παιδί, που ψάχνει τους άλλους, αλλά και τον εαυτό του. Η Γη, αν και μικρή, είναι πράγματι ιδιαίτερη και μοναδική. Τα χαρακτηριστικά της χλευάστηκαν. Η στάση της όμως -καθώς και το παρελθόν της- μπορούν να εμπνεύσουν και να ενθαρρύνουν κάθε αναγνώστη -όσο μικρός και αν είναι ή αισθάνεται- να είναι υπερήφανος για τον εαυτό του και να διεκδικεί με ευγένεια και επιμονή αυτό που θέλει. Ο έμμετρος λόγος του κειμένου είναι εντυπωσιακός και ιδιαίτερα απολαυστικός σε μεγαλόφωνη ανάγνωση. Στο εξώφυλλο του βιβλίου, η άρνηση της μοναξιάς με μικρά γράμματα προφητεύει το ευτυχές τέλος της ιστορίας και δίνει ελπίδα για τις αλλαγές που προσβλέπουμε.

Το βιβλίο δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην εναλλαγή των συναισθημάτων: στεναχώρια, ελπίδα, θυμός, περιφρόνηση, αδιαφορία, απογοήτευση, θλίψη, αγωνία, αγάπη, ευτυχία. Η εικονογράφηση είναι λιτή και εστιάζει στην έκφραση όλων αυτών των συναισθημάτων, μέσω της προσωποποίησης και των έντονων εκφράσεων που παίρνουν όλα τα ουράνια σώματα. Στο τελευταίο δισέλιδο, η Γη και η Σελήνη -σε μαύρο φόντο- ζουν την πιο ευτυχισμένη στιγμή της ημέρας τους. Μακάρι οι μικροί αναγνώστες να νιώσουν ότι ένιωσα και εγώ: μια πρόσκληση να δούμε το φως στο σκοτάδι και να αποδιώξουμε μια για πάντα το φόβο μας για αυτό.

ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ

Ευχαριστώ

Ένα μικρό αγόρι κάνει κάτι διαφορετικό σε κάθε σελίδα: περπατά, ποδηλατεί, κάθεται, είναι με φίλους, τη γάτα του, στο μπάνιο, στο παράθυρο … και σε όλες τις στιγμές του έχει ένα ‘ευχαριστώ’ να πει: σε ζώα, φυτά, πράγματα, ακόμη και στον ίδιο του τον εαυτό! 

Τα ήσυχα βράδια

Η θεματολογία του βιβλίου αυτού περιστρέφεται γύρω από τη νύχτα και απ’ ό,τι συμβαίνει ‘στα σκοτεινά’. Σε τι οφείλεται η ύπαρξη της νύχτας, τι συμβαίνει στο σκοτεινό ουρανό, πως λειτουργεί ο ύπνος, γιατί το μαύρο κυριαρχεί στην όραση του ανθρώπου το βράδυ, ποια η σχέση των ζώων και κάποιων φυτών με τη νύχτα; Αυτές και πολλές άλλες ερωτήσεις που τυχόν έχουμε μεγάλοι και μικροί γύρω από τα λιγότερο φανερά και γνωστά ‘καμώματα της ημέρας’, απαντώνται μέσα σε 19 δισέλιδα.

Ο κύριος Γεμάτος και ο κύριος Αδειανός

Η Christina Bellemo με το απλό, μα βαθιά φιλοσοφικό, κείμενο της κατορθώνει από τις πρώτες μόλις σελίδες του βιβλίου να ανακινήσει τα έντονα, αλλά και τα πιο οικεία συναισθήματα. Με ρήματα όπως «νιώθω», «χρειάζομαι», «φοβάμαι», «συγκινούμαι», που φανερώνουν αμέσως τη συναισθηματική κατάσταση των δύο ηρώων, πετυχαίνει την ταύτιση των αναγνωστών/ριών και παράλληλα τους δίνει τη δυνατότητα να αναστοχαστούν τις έννοιες της συνύπαρξης, της συνδιαλλαγής και της συμπόρευσης.