Από το βιβλίο της Sophie Blackall “Αν ερχόσουν στη Γη” που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Διόπτρα

Γέννηση, δουλειά, αγάπη, απώλεια, αλλαγή, ελπίδα, ανανέωση. Κάποιος θα μπορούσε να πει πως αυτές οι λέξεις χαρακτηρίζουν τον κύκλο της ζωής. Για την Sophie Blackall είναι το νόημα ενός από τα βραβευμένα βιβλία της, του “Hello Lighthouse”, το οποίο κέρδισε το βραβείο Caldecott του 2019. Η ίδια αναφέρει πως βρίσκει τους φάρους μεγαλοπρεπείς, ρομαντικούς, συναρπαστικούς και παρηγορητικούς με κορυφαίο τον χαρακτηρισμό ενός 9χρονου: “Είναι σαν βοηθητικά θαλάσσια κάστρα!”.

Η Sophie γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αδελαϊδα της Αυστραλίας το 1970. Συνήθιζε να ζωγραφίζει στην άμμο με ξύλα, ενώ θυμάται τη μαμά της να δουλεύει σκληρά για να της αγοράζει σύνεργα ζωγραφικής. Την εποχή των 70’s ήταν πολύ συνηθισμένο τα παιδιά να επιστρέφουν σπίτι από το σχολείο με τα πόδια. Περνούσε από το κρεοπωλείο της γειτονιάς και της χάριζαν χασαπόχαρτα για να σχεδιάζει. Πάντα θυμάται τον εαυτό της να σχεδιάζει. Ο πατέρας της είναι εκδότης και νιώθει πολύ τυχερή που όχι μόνο μεγάλωσε διαβάζοντας βιβλία, αλλά και βλέποντας τις ιστορίες να μεταφέρονται με μελάνι στο χαρτί. To πρώτο βιβλίο που αγόρασε με δικά της χρήματα ήταν το “Winnie the Pooh” ενώ τα σκίτσα του E. H. Shepard ήταν αυτά που την επηρέασαν ώστε να ασχοληθεί επαγγελματικά με το σχέδιο. Το 1992 στο Σίδνεϊ ολοκλήρωσε το πτυχίο της στο Σχέδιο και δούλεψε σε εργοστάσιο κατασκευής ρομπότ, ώσπου μετά από 8 χρόνια, το 2000 μετακόμισε στο Μπρούκλιν της Νέα Υόρκης.

Ζωγραφίζει πάντα στο χέρι, ενώ η παλέτα της αποτελείται από απαλά χρώματα ακουαρέλας απλωμένα στο χαρτί με τρόπο που ακροβατεί μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας. Το αγαπημένο της βιβλίο είναι το “Country Bunny and the Little Gold Shoes” του 1939 που γράφτηκε από τον DuBose Heyward και εικονογραφήθηκε από την Marjorie Flack. Το βιβλίο, το οποίο δεν ήταν ποτέ εκτυπωμένο, θεωρείται φεμινιστική και αντιρατσιστική δήλωση. Από την άλλη, όταν εικονογραφεί η ίδια το “A Fine Dessert: Four Centuries, Four Families, One Delicious Treat” της Emily Jenkins, βρίσκεται στο κέντρο αμφιλεγόμενων κριτικών σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου με μια εικόνα η οποία δείχνει μια μαύρη μαμά με το παιδί της που κρύβονται στη ντουλάπα και γλύφουν το μπολ με το  γλυκό που είχε μείνει από αυτό που είχαν μόλις σερβίρει στην πλούσια οικογένεια για την οποία δούλευαν. H ίδια σχολιάζει: “Τα παιδιά έχουν αντιδράσει ιδιαίτερα έντονα ενώ διαπιστώνουν πόσο άδικη ήταν η διάκριση αυτή καθώς και η έλλειψη της ελευθερίας. O εκδότης χαρακτήρισε το βιβλίο εγχειρίδιο που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί με σκοπό για πιο ουσιαστικές συζητήσεις με τα παιδιά σχετικά με την ιστορίας μας”.

Η Αμερική θα γίνει το εφαλτήριό της για μια πετυχημένη πορεία στον κόσμο της εικονογράφησης. Η αρχή γίνεται με εννέα εικονογραφήσεις για τους New York Times, ενώ ακολουθούν περισσότερα από 45 βιβλία και πολλές διακρίσεις. Οι εικονογραφήσεις της εμφανίζονται σε εφημερίδες και περιοδικά όπως οι New York Times, η Wall Street Journal, η Boston Globe, το Architectural Digest, το Town and Country, η Vogue και το Gourmet, ενώ έχει δημιουργήσει το animation για εννέα διαφημιστικά σποτ στη Μεγάλη Βρετανία. Το 2002 εικονογραφεί το “Ruby’s Wish” της Yim Bridges που κέρδισε το Βραβείο Ezra Jack Keats της επόμενης χρονιάς. Το “Meet Wild Boars” κέρδισε το Βραβείο Founder’s της Ενωσης Εικονογράφων, καθώς και το BCCB Blue Ribbon Award, ενώ το “Pecan Pie Baby” απέσπασε το Horn Book Honor το 2011. Η σειρά “Ivy and Bean” είναι από τα best seller σύμφωνα με τους New York Times, ενώ το “Big Red Lollipop”, το οποίο συμπεριλήφθηκε στη δεκάδα των καλύτερων παιδικών βιβλίων των New York Times για το 2010, αποτελεί πλέον μέρος της λίστας με τα 100 καλύτερα παιδικά βιβλία των τελευταίων 100 χρόνων της Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης. Ορόσημα στην πορεία της αποτελούν τα δύο βραβεία Caldecott που απέσπασε, το ένα το 2016 για το “Finding Winnie: The True Story of the World’s Most Famous Bear” και το δεύτερο το 2019 για το “Hello Lighthouse”.