Κείμενο: Ιζαμπέλ Αλιέντε
Εικονογράφηση: Σάντι Ροντριγκεζ
Μετάφραση: Ράνια Μπουμπουρή
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Χρονιά έκδοσης: 2025
Ηλικία: 5+

Θυμάστε την ατρόμητη σκυλίτσα, Πέρλα; Το πρώτο παιδικό βιβλίο της διάσημης Ιζαμπέλ Αλιέντε που εκδόθηκε στο τέλος του 2024; Μέσα στο 2025 ο αγαπημένος χαρακτήρας επέστρεψε σε νέες περιπέτειες. Χάνει τον καλύτερό της φίλο, τον Νίκο και χρησιμοποιεί τις υπερδυνάμεις της για να τον βρει, με τη βοήθεια ενός καινούριου φίλου τους, του Πειρατή.

Θαύμασα -και πάλι- την παιδικότητα και τη συγγραφική σοφία της Αλιέντε. Αυτή τη φορά, εισάγει έναν χαρακτήρα, που «δεν αρέσει στους γονείς, λόγω μη στερεοτυπικής εμφάνισης» θα έλεγε κανείς. Ο φόβος των ενηλίκων για το διαφορετικό, ισχύει και για τα παιδιά, αλλά η Αλιέντε έχει βάλει «λίγη μαγική σκόνη» στην ιστορία της, που δίνει θάρρος στην Πέρλα και στον Νίκο και ταυτόχρονα σπάζει τα στερεότυπα: το αγόρι με το πειρατικό μηχανάκι, το τατουάζ και τις μπότες είναι ένας ευγενής και φιλικός νεαρός, ο οποίος θα καταφέρει να γίνει καλός φίλος της έφηβης κόρης, αλλά και όλης της οικογένειας.

Πολλοί γονείς ζητάμε βιβλία με μηνύματα και γνώσεις για τα παιδιά μας. Είναι όμως αυτός ο προορισμός του παιδικού βιβλίου; Την απάντησή μου την παίρνω έμμεσα από την Αλιέντε: μια απλή και ενδιαφέρουσα ιστορία μπορεί να περιέχει σημαντικά άρρητα μηνύματα, αλλά και πληροφορίες. Θα εστιάσω στα καινούρια (ενώ παραμένουν αυτά που εντόπισα στο πρώτο της βιβλίο):

  • Το θάρρος και η καλοσύνη είναι ικανά να δημιουργήσουν δυνατές φιλίες, όπως αυτή της Πέρλας με τον Πειρατή.
  • Υπάρχουν μερικές στιγμές, που, μικροί-μεγάλοι, κάνουμε «λάθη».
  • «Ακούμε» το στομάχι μας, ακόμα και αν έχουμε μπροστά μας την πιο λαχταριστή λιχουδιά του κόσμου! Τέλος,
  • Μαθαίνουμε για τον πετρίτη και τον γατόπαρδο, την ώρα που η Πέρλα εύχεται να βρει αμέσως τον Νίκο, ο οποίος με τη σειρά του
  • Μαθαίνει -μαζί με τους αναγνώστες- «ότι δεν πρέπει ποτέ να φεύγει από το σχολείο μόνος του. Πάντα κάποιος άνθρωπος θα πάει να τον πάρει, ακόμα κι αν καμιά φορά αργήσει.»

Το χιούμορ είναι και πάλι παρόν:

  • Για ένα σκυλί, η μουσική ακούγεται ως «θόρυβος», ωστόσο την αποδέχεται και την απολαμβάνει για χάρη της φιλίας του με τους ανθρώπους.
  • Τα «γαβγίστικα» (και τα νιαουρίστικα) είναι χρήσιμες γλώσσες για τους ανθρώπους και μακάρι να τις μάθουν!
  • Οι νυφίτσες μυρίζουν απαίσια… τόσο, που η μύτη της Πέρλας είχε «μουδιάσει»!

Η Πέρλα είναι παιχνιδιάρα και με ιδιαίτερη προσωπικότητα, εκφράζοντας απολύτως την εικονογράφο, η οποία με τη σειρά της την αποδίδει με σπιρτόζικο βλέμμα και καμαρωτή κορμοστασιά. Την ιστορία αυτήν τη φορά πλαισιώνουν περισσότεροι και διαφορετικοί μεταξύ τους άνθρωποι, όπως τα άτομα της μπάντας των Πειρατών. Ξεχωρίζει η απεικόνιση των υπερδυνάμεων και της φαντασίας της πέρλας, σε χρυσαφί φόντο και αποχρώσεις. Παρόμοια απεικονίζεται και η μυρωδιά του χαμένου Νίκο, όταν ο ίδιος είναι άφαντος. Το εικονογραφικό αστείο με τον αρλεκίνο συνεχίζεται και σε αυτό το βιβλίο, με ακόμα πιο ενδιαφέρουσες κρυψώνες.

Ακούνε τα παιδιά «συγγνώμη» από τους μεγάλους στην πραγματική ζωή; Και πόσο κάτι τέτοιο τα λυτρώνει (αλλά και τα παραδειγματίζει), όταν συμβαίνει στα βιβλία τους; Η Αλιέντε φροντίζει για ένα τέλος ιστορίας, όχι μόνο ευχάριστο, αλλά γεμάτο κατανόηση, ευγνωμοσύνη και αποδοχή.

ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ

Διαβάστε ακόμα

Κοίτα από το παράθυρο

Ο Evald Flisar μέσα από την ιστορία του “Κοίτα από το παράθυορ” αποδεικνύει για μία ακόμα φορά ότι δεν είναι