Κείμενο: Πέδρο Μάνιας
Εικονογράφηση: Εντ Καρόσια
Μετάφραση: Δέσποινα Δρακάκη
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Χρονιά έκδοσης: 2026
Ηλικίες: 13+
Ο Τζέικομπ Λούνα, δέκα χρονών, βιώνει ένα μικρό περιστατικό απόρριψης με δυσάρεστη κατάληξη στο προαύλιο του σχολείου του. Το περιστατικό αυτό θα πάρει δυσανάλογες διαστάσεις και θα καταστήσει τον Τζέικομπ θύμα χλευασμού, γενικότερης απόρριψης και εκφοβισμού. Λίγο καιρό αργότερα, το αγόρι θα ξεκινήσει εκ νέου σε ένα καινούριο σχολείο, με την αφορμή του χωρισμού των γονιών του, κάτι που θα του δώσει τη σπάνια ευκαιρία να επανεφεύρει τον εαυτό του. Αυτή όμως τη φορά, δε θα διαλέξει την πλευρά του θύματος, αλλά του θύτη. Εμπνευσμένος από το δικό του προσωπικό κόμικ, που τον βοήθησε σε δύσκολους καιρούς να αντέξει το ψυχικό του βάρος, ο Τζέικομπ μεταμορφώνεται στον δικό του υπερήρωα, τον Λύκο – μόνο που γρήγορα αποδεικνύεται ότι είναι κακός, και οχι ήρωας όπως νόμισε…
Ένα ωραίο εφηβικό βιβλίο για τον εκφοβισμό και τη σχολική βία, μα από τη σπάνια και τολμηρή ματιά του θύτη. Πώς γεννιέται ένας bully; Πόσο κινεί τη συμπεριφορά αυτή ο φόβος, η μοναξιά, η ντροπή; Και τελικά, είναι πράγματι μια επιλογή ή επιβάλλεται από τις καταστάσεις και τις συνθήκες; Μια σκληρή αλλά απόλυτα αληθοφανής ιστορία, γραμμένη αριστοτεχνικά από τον Πέδρο Μάνιας, θα μιλήσει κατευθείαν σε παιδιά εφηβικής ηλικίας. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση από τον ίδιο τον Τζέικομπ, που εμπεριέχει εξαρχής μια κριτική ματιά απέναντι σε αυτό που ο ίδιος επέλεξε, μας δίνει τροφή για σκέψη και αναθεώρηση. Ο λόγος του νεαρού πρωταγωνιστή είναι ωραίος, ρυθμικός, σύγχρονος και αληθινός. Οι χαρακτήρες που τον πλαισιώνουν εξαιρετικά ρεαλιστικοί και καλοδουλεμένοι: ο παραδοσιακός πατέρας, η ανήμπορη μητέρα, η αθώα μικρή αδερφή, ο καθηγητής που δείχνει να καταλαβαίνει, το αγόρι που έχει περάσει πολλά για να γίνει αυτό που είναι, ο κλασικός ψυχικά διαλυμένος τραμπούκος του σχολείου, ο δειλός πρώην φίλος… Όλοι κάνουν λάθη κι όλοι έχουν κρυμμένα βαθιά τραύματα, που εξηγούν αλλά σπανίως δικαιολογούν τις συμπεριφορές τους.
Το εύρημα του κόμικ του Λύκου είναι πολύ ευφυές, και απολύτως λειτουργικό μέσα στη ροή του βιβλίου. Υπογραμμίζει την εύθραυστη ψυχολογία του πρωταγωνιστή σαν alter ego, μέχρι που καταλαμβάνει πλήρως την σκέψη του και τελικά την ίδια του την ύπαρξη. Μάλιστα λειτουργεί, όπως υπονοείται, σαν villain origin story. Το σχέδιο του Εντ Καρόσια έχει πράγματι μια εφηβική οπτική και τεχνική, κάτι που μας πείθει ότι το σκίτσαρε όντως ο Τζέικομπ. Το τέρας που κουβαλάει μέσα του και επιλέγει να τροφοδοτήσει είναι αληθινό, και μας τρομάζει.
Μέσα στο βιβλίο του Μάνιας αναδύονται και άλλα κοινωνικά ζητήματα, που όμως συνοδεύουν πολύ λειτουργικά την κεντρική πλοκή, δίχως να τη μουτζουρώνουν ή να λειτουργούν στερεοτυπικά για το θεαθήναι. Η ταυτότητα φύλου, ο αυτοκτονικός ιδεασμός, το επώδυνο διαζύγιο, η φτωχοποίηση, η έννοια της δύναμης και της αδυναμίας, η αυτοεικόνα και η δυνατότητα ή το δικαίωμα να μη παράμενεις ο ίδιος, είναι μόνο κάποια από τα ζητήματα που αγγίζει ο Μάνιας σε αυτό το μυθιστόρημα που, σημειωτέον, είναι το πρώτο του εφηβικό. Το εξώφυλλο επίσης είναι μια θαυμαια απεικόνιση του ψυχισμού του πρωταγωνιστή, και τα χρώματα που κυριαρχούν (λευκό και κόκκινο) δυνατά και υπαινικτικά. Μια ωραία έκδοση από το Μεταίχμιο.
