H Δήμητρα Πέππα, ιδιοκτήτρια του παιδικού βιβλιοπωλείο “Little Book” στο Χαλάνδρι κρατώντας “Το καλόκαρδο λιοντάρι” του Χέμινγουέι σε εικονογράφηση Ζαχαρία Αρβανίτη και μετάφραση Πέτρου Ανταίου, εκδ. Οδυσσέας, 1979

Ως παιδί διάβαζα πολύ. Το απολάμβανα αυτό το «ταξίδι», όπως συνεχίζω να το απολαμβάνω ακόμη και σήμερα. Ο νονός μου ειδικά είχε εμπλουτίσει τη βιβλιοθήκη μου με πολύ ιδιαίτερα βιβλία, τρισδιάστατα pop-ups με σκηνές θεάτρου, βιβλία Τέχνης για παιδιά, ξένες εκδόσεις κλπ. Τι χαρά για μένα! Είχα πολλά «εξωσχολικά» – όπως τα λέγαμε – βιβλία και αρκετά από αυτά «αγαπημένα». Δεν μπορώ να ξεχωρίσω ένα σαν το αγαπημένο βιβλίο της παιδικής μου ηλικίας, αλλά μπορώ σίγουρα να πω ποιο ήταν κατά κάποιον τρόπο πιο ξεχωριστό: «Το καλόκαρδο λιοντάρι» (The good lion) του Εrnest Hemingway. Μια φαινομενικά απλή ιστορία για ένα φτερωτό λιοντάρι. Κάποιος μπορεί ακόμη και να εκπλαγεί που αυτή η ιστορία γράφτηκε από το χέρι του Hemingway.

Το καλόκαρδο λιοντάρι βρίσκεται στην Αφρική, αλλά δε γίνεται αποδεκτό από τους κατοίκους της. Είναι σαφές ότι είναι ακριβώς το αντίθετο των «κακών» λιονταριών της ηπείρου. Φαινόταν διαφορετικό στην όψη, επέλεγε διαφορετική τροφή και είχε «ξένη» καταγωγή. Τα «κακά» λιοντάρια δεν μπορούσαν, όπως φαίνεται, να ανέχονται αυτή την πολιτιστική ποικιλομορφία. Αυτό ήταν ένα έξυπνο, ευγενικό «λιοντάρι του πολιτισμού» και «ο γιος ενός γρύπα», που μιλά γαλλικά και ισπανικά και είναι σίγουρο για τον εαυτό του. Μετά τον διωγμό του επιστρέφει στη γενέτειρά του τη Βενετία, όπου όλα είναι λίγο-πολύ όπως τα άφησε. Συνομιλεί με τον πατέρα του (φτερωτό άγαλμα της πλατείας) και επισκέπτεται το μπαρ(!) όπου σύχναζε. Εκεί παραγγέλνοντας ένα «σάντουιτς ινδουιστών εμπόρων» (που ήταν ένα από τα πράγματα που έτρωγαν τα λιοντάρια της Αφρικής, ενώ το ίδιο απέρριπτε), συνειδητοποιεί ότι δε διαφέρει τελικά και τόσο από τα λιοντάρια της Αφρικής που θεωρούσε κατώτερά του. Μπορεί να έχει φτερά, να κατάγεται από τη Βενετία, αλλά βαθιά μέσα του είναι κι αυτό ένα (άγριο) λιοντάρι. Η Αφρική το είχε αλλάξει. Εκεί ανακάλυψε ένα κομμάτι του εαυτού του, που επιλέγει να αγκαλιάσει αφού επιστρέφει στη Βενετία. Το γεγονός ότι μπορεί να έχει κάνει κάτι που είχε καταδικάσει νωρίτερα δεν είναι σημαντικό. Η σημασία έγκειται στο να έχεις το πάνω χέρι. Επιλέγει να καλέσει τη νέα του γνώση, με τους δικούς του όρους, στο σπίτι. Και αυτό ίσως είναι τελικά που το κάνει ήρωα του Hemingway.

Little Book
Χαϊμαντά 35,
Χαλάνδρι,
Τηλ. 210-6855404