Το παιδί πέφτει για ύπνο. Ο γονιός κάθεται δίπλα του. Για να χαλαρώσει, του προτείνει διάφορες όμορφες και οικείες εικόνες να του γεμίσουν το μυαλό: παιχνίδια στη φύση, γέλια με φίλους, μυρωδιές από αγαπημένα φαγητά... Η αφήγηση οδηγείται σιγά σιγά σε ένα οικείο τοπίο, που καθησυχάζει τις αισθήσεις – το πουπουλένιο στρώμα του παιδιού, η φωνή του γονέα και μια απαλή μουσική, η αγκαλιά... μέχρι που βυθίζεται σε μια ατελείωτη φράση, ανακατεμένη με το όνειρο που ξεκινά.
