Ο γάτος που βαριόταν αφόρητα

Η μικρή Μπίλι βρίσκεται με ένα μικρό πράσινο μήλο στο κεφάλι, ένα μήλο που κατά λάθος έπεσε από το ράμφος ενός κοκατούα. Αυτό το μηλαράκι όμως, η μικρή Μπίλι το νιώθει τόσο, μα τόσο βαρύ! Το νιώθει τεράστιο σαν πολυκατοικία, σαν φορτηγό, σαν την ίδια την πανσέληνο. Παρότι οι φίλοι της τη διαβεβαιώνουν ότι δεν είναι ούτε μεγάλο, ούτε βαρύ, η Μπίλι απορεί με το πόσο λάθος κάνουν και δεν πείθεται με τίποτα. Μόνο όταν έρθει αντιμέτωπη με κάτι πραγματικά πολύ μεγάλο, θα καταλάβει και θα δει τα πράγματα αλλιώς.

Μια μέρα, ένα ποντικάκι βρίσκει μια βάρκα έξω από το σπίτι του. Απρόσμενος επισκέπτης η βάρκα και μια που είναι ακυβέρνητη, το ποντικάκι αποφασίζει να επιβιβαστεί και να σαλπάρει. Η περιπέτεια αρχίζει…

Ποιο είναι αυτό το μυστικό που κρύβουν τόσο καλά οι μεγάλοι από τα παιδιά; Ο Κλεμπέρ είναι σίγουρος ότι υπάρχει κάτι που δεν τους λένε και επίσης είναι απολύτως σίγουρος ότι όλοι οι μεγάλοι μισούν τα παιδιά!

Ένας χαριτωμένος σκύλος-ντετέκτιβ ονόματι Σαμ χρησιμοποιεί τις εξαιρετικές του ικανότητες, αυτές του λαγωνικού φυσικά, για να βοηθήσει ζώα του δάσους, της φάρμας και της πόλης να βρουν χαμένα αντικείμενα, από τα παιδιά τους (!) μέχρι αυγά, κοσμήματα, γυαλιά, λουλούδια, καθοδηγώντας παράλληλα τους μικρούς σε ηλικία αναγνώστες μέσα από ζωντανές σκηνές αναζήτησης σε διάφορα τοπία, άλλα υπόγεια, άλλα υποθαλάσσια, σε δάση, βουνά, σε κάμπινγκ, σε κτήρια και όπου αλλού μπορείς να φανταστείς.

Το “Αλλιώτικοι μικροί γονείς” του Ζένο Σουόρντερ είναι μια συγκινητική ιστορία γεμάτη συμβολισμούς, εμπνευσμένη από τη ζωή του ίδιου του δημιουργού – παιδιού μεταναστών. Μια ιστορία για παιδιά, αλλά και για ενήλικες που αναζητούν τη ρίζα της προσφοράς, της θυσίας και της αγάπης.

Το βιβλίο “Το δαχτυλο στη μύτη” είναι ένα απολαυστικό και αστείο παιδικό βιβλίο που καταπιάνεται με μια από τις πιο κολλητικές παιδικές -και όχι μόνο!-  συνήθειες: το δάχτυλο στη μύτη. Μέσα από την πρωτότυπη προσέγγιση της συγγραφέα γνωρίζουμε τον Τιμ, τον δείκτη του αριστερού χεριού της Σοφίας.

Αν έχετε ακούσει για τα terrible twos, horrible threes – κι ακόμα περισσότερο αν τα ζείτε – με εκείνα τα απανωτά «όχι», «δε θέλω», «δε μου αρέσει», «είπα όχιιι» και με εκείνη τη συνεχή μάχη για (μια πρώτη) ανεξαρτησία, τότε αυτό το βιβλίο μπορεί να μιλήσει στην καρδιά των παιδιών σας…

Η βραβευμένη Αργεντινή συγγραφέας Isol έχει πάντα έναν ιδιαίτερο τρόπο να απευθύνεται στα παιδιά μέσα από τα βιβλία της. Χωρίς πολλά λόγια και με τις απλές γραμμές της, αγγίζει με ευφάνταστο και τρυφερό τρόπο θέματα που εκτείνονται πέρα από το προφανές.

Α, πα, πα! Τι τρομερό τέρας είναι αυτό, που δεν με αφήνει να κοιμηθώ;! Θα του δείξω όμως εγώ, γιατί μπορώ να γαργαλώ! Ο Γάλλος συγγραφέας είχε μια απλή, αλλά σοφή έμπνευση: την καταπολέμηση των παιδικών φόβων με αυτοδύναμο και δημιουργικό τρόπο. Δεν αποφεύγουμε αυτό που μας φοβίζει, δεν το πολεμάμε και δεν το καταστρέφουμε.