Ένα βιβλίο απόλαυση, το τρίτο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μικρή Σελήνη με τον γενικό τίτλο «Φίλοι με ουρά». Χωρίς επεξηγήσεις, βαρύγδουπες λέξεις και κρυφά νοήματα οι τρεις ιστορίες του βιβλίου έχουν μια ποιητική προσέγγιση στην αποδοχή του άλλου, όπως αυτός είναι.
Με φόντο το τοπίο της Κρήτης και τα κρητικά ζώα (κρι κρι, άρκαλος, φουρόγατος), ένα παιδί ρωτάει και παίρνει απαντήσεις για τη ζωή, τον θάνατο, το φως, την ευτυχία, την ελευθερία, την ευθύνη και πολλά άλλα, μέσα από φράσεις εμπνευσμένες από τρία έργα του Καζαντζάκη.
Το «Θα σε φροντίσω» έχει για πρωταγωνιστή ένα μικρό σπόρο που φυσικά χρειάζεται φροντίδα για να μεγαλώσει. Στην πρώτη κιόλας σελίδα δεσπόζει η μοναχική φιγούρα αυτού του μικρού σπόρου, μια μικρή μαύρη σταγόνα σε ένα αχανές λευκό φόντο. Κάποτε λοιπόν ήταν ένας μικροσκοπικός σπόρος μέσα στον απέραντο κόσμο και που σαν το είδαν ο Ουρανός, η Γη και το Νερό τον βρήκαν αξιολάτρευτο.
Ο Aaron Becker μας συστήνει σε ένα ακόμα βιβλίο, The tree and the river, που έχει πολλά να πει χωρίς να περιέχει ούτε μια λέξη.
Τι κοιτάζουν τα παιδιά, τι κεντρίζει το βλέμμα τους, τι τους αποσπάει την προσοχή; Μια μπάλα, ένα κομμάτι πίτσα, μια παρέλαση ζουζουνιών, ένα ιπτάμενο παπάκι κι άλλα πολλά. Η εικαστικός και εικονογράφος Αγγελική Μπόζου δημιούργησε ένα εξαιρετικό εικονοβιβλίο με κοπτικά που οδηγούν την αφήγηση κάθε φορά και σε διαφορετικό σημείο.
Ένας καθηγητής κοινωνιολογίας στο πλαίσιο του μαθήματος «Πολιτισμός και τρόπος ζωής» προσπαθεί να εξηγήσει στους έφηβους μαθητές του τις βασικές έννοιες της «Διάκρισης» του Πιερ Μπουρντιέ, οδηγώντας τους να διερωτηθούν για τη δική τους κοινωνική θέση και τις συνέπειες της στην διαμόρφωση της πολιτισμική τους ταυτότητα. Τα παιδιά σταδιακά αρχίζουν να παρατηρούν το οικογενειακό τους περιβάλλον, να ανακαλύπτουν όλα εκείνα που καθορίζουν τις συνήθειες τους και στο τέλος αμφισβητούν τις αισθητικές και πολιτισμικές τους προτιμήσεις.
Το αστερόσκυλο βρίσκεται στο ‘σπίτι’ του, κάπου στον ουρανό. Ονειρεύεται ότι δεν είναι μόνο, αλλά ανάμεσα σε πολλά, χαρούμενα αστερόσκυλα. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική και έτσι, μια μέρα σαν κομήτης προσγειώνεται στη γη ένα άγνωστο, αλλά όμορφο μέρος, γεμάτο ζωντανά πλάσματα. Η ελπίδα του να βρει φίλους-αστερόσκυλα αναπτερώνεται και γίνεται ο σκοπός του και η ιστορία μας.
Μία τρυφερή ιστορία, για την αγάπη και την αποδοχή που όλοι χρειαζόμαστε, με ήρωα ένα μικρό πολύχρωμο αρκουδάκι αγκαλιάς.
Σε αρκετά σπίτια εμφανίζονται αράχνες. Έτσι έγινε και στης κυρίας Μπέτι. Μόνο που ούτε λόγος για να το διώξει! Του φέρθηκε όπως θα έκανε σε ένα γατάκι: το καλωσόρισε το τάισε, έπαιξε μαζί του, το κοίμισε και του έδωσε όνομα: Λουίτζι. Μπορεί όμως μια αράχνη να ζει για πάντα ως γατούλα προκειμένου να είναι αγαπητή; Και τι θα γίνει όταν γίνει και πάλι ένα μεγάλο, τριχωτό αραχνάκι;