Ενα κορίτσι που μεγαλώνει σε μια άσχημη και βρόμικη μεγαλούπολη, ένα πλάσμα που χάνει την αθωότητά του και γίνεται ένα παιδί του δρόμου, ένα κλεφτρόνι που καλείται να επιβιώσει μέσα στη μιζέρια, τη φτώχια και την εγκατάλειψη. Αυτό το κορίτσι, πάνω στην απόγνωσή της για επιβίωση, θα κλέψει από μια γριά γυναίκα την τσάντα της.
Ενα κατάμαυρο σαλόνι γεμάτο χιλιάδες μικρά λευκά σημαδάκια, μια ζωγραφική απεικόνιση του σύμπαντός μας. Με αυτόν τον τρόπο επειλέγει η εικαστικός Johanna Schaible να μας δώσει μια πρόγευση τι θα δούμε στο εσωτερικό του βιβλίου. Ενα βιβλίο πολύ διαφορετικό από όσα έχουμε δει ως τώρα, που οι σελίδες του όσο προχωράμε προς το κέντρο μικραίνουν και από το κέντρο και μετά μεγαλώνουν.
ικρός εξωγήινος που λέγεται Πυξ εμφανίζεται… ουρανοκατέβατος σε μια γειτονιά. Πλησιάζει μια παρέα παιδιών και τους προτείνει να παίξουν. Περίεργα αυτά σαν όλα τα παιδιά, αυθόρμητα και αμήχανα για την προέλευσή του, αρχίζουν να τον βομβαρδίζουν με ερωτήσεις για να βρουν το κατάλληλο παιχνίδι.
Πώς θα ήταν αν μπορούσαμε να κρατήσουμε κάθε ωραία στιγμή που ζούμε φυλαγμένη σε ένα μπουκάλι; Πώς θα ήταν αν μπορούσαμε να φυλάξουμε τις αναμνήσεις μας σε ένα βάζο;
H συντακτική ομάδα της Κόκκινης Αλεπούς ανακοινώνει τις λίστες με τα καλύτερα βιβλία της χρονιάς.
Ένα βιβλίο μικρών διαστάσεων, που ανοίγοντάς το σε ρουφάει στις μαύρες του σελίδες με τις φωτεινές ζωγραφιές – σκηνές της ιστορίας, ενώ στις μπεζ σελίδες με το ολιγόλογο κείμενο ο συγγραφέας αφηγείται με λιτό τρόπο τις γεμάτες με δράση περιπέτειες του Δον Κιχώτη.
Αυτό είναι το Μέρες Λατρείας. Όλα όσα σημαίνει να είσαι έφηβος μέσα σε έξι μέρες γύρω από το Πάσχα, την ανάσταση την άλλη που αναζητούν οι έφηβοι, το ξύπνημα της φύσης μέσα από το ξύπνημα της σάρκας τους, με το ένα πόδι στο παιδί που ήταν – κείνο το παιδί που αγαπά το φαγητό της γιαγιάς και θέλει τους γονείς του μαζί – και τον ενήλικα που θα γίνουν με τα όνειρα για το μέλλον και την αγωνία συνάμα.
Η Κατρίνα Τσάνταλη στο βιβλίο Γράμματα στο έλατο κρυμμένα γράφει μια πολύ γλυκιά ιστορία για τη μαγεία των Χριστουγέννων, τη σημασία των δώρων και το πραγματικό νόημα της ευτυχίας μέσα από το δόσιμο.
Ο Κουκούτσης και η Αβγούλα είναι δυο φίλοι κολλητοί και παρόμοιοι στο σουλούπι, που κάθε μέρα παίζουν μαζί στο δάσος. Όταν όμως φτάνει η Άνοιξη, συμβαίνει κάτι πολύ παράξενο.