Το δόντι & Πριτς
Ζωή Κοσκινίδου
6 Οκτωβρίου 2021
Βιβλία για μωρά με πολύ χιούμορ και όμορφη εικονογράφηση.
Βιβλία για μωρά με πολύ χιούμορ και όμορφη εικονογράφηση.
Το βιβλίο της Μαρίνας Γιώτη αποτελεί ουσιαστικά ένα βιβλίο αυτοβοήθειας για παιδιά από 7 ετών, ένα είδος ημερολογίου, που μέσα από δραστηριότητες, παιχνιδια και affirmations τα παιδιά καλούνται να δουν πέρα από αυτό που νομίζουν για τον εαυτό τους.
Η συναρπαστική ιστορία ενός κοριτσιού που αναζητεί τη μητέρα της, σε πείσμα όλων όσων έλεγαν ότι ήταν αδύνατον να επιζήσει του μεγάλου ναυαγίου που παραλίγο να κοστίσει τη ζωή της ίδιας.
Ένα τραυματισμένο θηλυκό τσιτάχ αναγκάζεται να αναζητήσει ένα νέο μέρος για να ζήσει, καθώς η σαβάνα, το σπίτι της, απειλείται από την κλιματική αλλαγή. Στον δρόμο της θα γνωρίσει έναν βουφάγο, έναν ρινόκερο και ένα κοπάδι ελεφάντων. Τα τρία αυτά ζώα, η Τζούμπα, ο Κιφάρου και ο Ασκάρι, παρέα με το κοπάδι ελεφάντων, γίνονται οι ξεναγοί μας στην αφρικανική σαβάνα και, μέσα από την ιστορία τους, μας κάνουν κοινωνούς των τεράστιων προβλημάτων που δημιουργεί η ανθρώπινη δράση και η κλιματική αλλαγή.
Ο Σπίθας λατρεύει να περνάει χρόνο με τη Βίκυ, να κάνουν μαζί βόλτες στο πάρκο, να παίζουν και να γυρνούν στο ζεστό τους σπίτι. Τη μέρα όμως που η Βίκυ θα του ανακοινώσει ότι έπιασε δουλειά και πρέπει να λείπει αρκετές ώρες από το σπίτι, ο κόσμος του Σπίθα καταρρέει. Και τώρα, τι θα γίνει εκείνος; Θα πάει σχολειο; Μα, τι εννοεί η Βίκυ;
Η Ντανιέλα Σταματιάτη δημιουργεί ένα βιβλίο – ύμνο στην αγκαλιά και τον ασυναγώνιστα θεραπευτικό ρόλο της σε κάθε μικρό ή μεγάλο κενό που «ζητάει» εναγωνίως να γεμίσει.
Ο Liniers, γνωστός δημιουργός κόμικ, μας δίνει ένα πανέμορφο εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά που δεν πρόκειται να αφήσει ασυγκίνητο ακόμα και τον οποιονδήποτε ενήλικα το πιάσει στα χέρια του.
Τι είναι αλήθεια η συναίνεση και γιατί γίνεται τόσος λόγος γι’ αυτή; Η συναίνεση καταρχάς, αν και φαίνεται απλή υπόθεση, τελικά δεν είναι. Είναι πολλά παραπάνω από ένα “ναι” ή ένα “όχι” και ο Justin Hancock είναι εδώ για να μας εξηγήσει πώς λειτουργεί.
Στην Κανονικούπολη όλα είναι κανονικά και όλοι – ανεξαιρέτως – ζουν κανονικά και με κανόνες. Ολοι ξυπνούν την ίδια ώρα, όλοι είναι ντυμένοι το ίδιο, όλοι ζουν έτσι – κι έτσι και κανείς τους δεν τρώει γιουβέτσι. Τα καλά τα φαγητά τα τρώνε μόνο οι οι άρχοντες. Μέχρι που μια μέρα ο κ. Κανονικούλης απηύδησε και αποφάσισε να αφήσει την Κανονικούπολη και να πάει να δει την ξαδέρφη του στη Διαφορετικούπουλη, εκεί που όλα ήταν διαφορετικά και πολύχρωμα και κανείς δεν είναι ίδιος με τον διπλανό του.