Η Κίτι Κράουθερ στήνει με απλές γραμμές και τις ξυλομπογιές της το σκηνικό της νυχτερινής αγωνίας, του αρχέγονου φόβου που γεννιέται στο σκοτάδι και στη μοναξιά, γι’ αυτό που παραμονεύει κάτω από το κρεβάτι, για τους ήχους που η νύχτα δυναμώνει..
Ένα βιβλίο γνώσεων λίγο διαφορετικό, που αφηγείται ιστορίες για ζώα που έφτασαν στο χείλος της εξαφάνισης, μας μιλάει για παιδιά που φυτεύοντας βελανίδια μπορεί να φτιάξουν μελλοντικά δάση για τα παιδιά και τα εγγόνια τους, για το πως η μείωση του πληθυσμού των λύκων έφτασε να απειλεί ένα ολόκληρο οικοσύστημα.
Η Ρέιτσελ Γουίλλιαμς μιλάει στα παιδιά για τον χρόνο μέσα από μια διαφορετική οπτική και τους εξηγεί πώς τα ωραιότερα πράγματα στη φύση θέλουν το χρόνο τους. Εδώ ο χρόνος δεν είναι αφηρημένη έννοια αλλά αποκτά υπόσταση καθώς είναι ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα συγκεκριμένο γεγονός που περιγράφεται σαν μικρή ιστορία και απλά λόγια. Και αυτό βοηθάει τις συζητήσεις εντός και εκτός τάξης.
Ένα κορίτσι περιπλανιέται στην πόλη, στην εξοχή, στο λιμάνι, ακόμα και στο διάστημα, συναντάει αρκούδες, δελφίνια, πειρατές, εξωγήινους. Κι όμως, τίποτα και κανείς δεν μπορεί να της τραβήξει τη ματιά. Με το κινητό πάντα στο χέρι και το βλέμμα κολλημένο στην οθόνη, είναι απόλυτα συνδεδεμένη με τον ψηφιακό κόσμο και εντελώς αποσυνδεδεμένη από τον πραγματικό. Δεν βλέπει τα σκυλιά που θέλουν να παίξουν μαζί της, δεν τρομάζει από τους βρομερούς πειρατές, δεν προσέχει την άγρια αρκούδα στο δάσος, ούτε καν τον εξωγήινο που την απαγάγει και τελικά την εκσφενδονίζει στο διάστημα, γιατί δεν του δίνει καμία σημασία. Όλοι προσπαθούν να της τραβήξουν την προσοχή. Μάταια όμως, αφού τα μάτια της είναι αλλού. Μέχρι που μια βόλτα με το τρενάκι του λούνα παρκ προκαλεί μια μικρή καταστροφή και γίνεται η αφορμή να αφήσει πίσω της το κινητό και να αρχίσει να βλέπει επιτέλους τον κόσμο γύρω της.
Η σειρά βιβλίων μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής «Απλά και Διαφορετικά» του Γιώργου Ευγενειάδη αποτελεί μια πρωτοποριακή προσέγγιση στη μαγειρική. Ο συγγραφέας, εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής σε μαθητές ενός δημόσιου ειδικού σχολείου, δημιούργησε βιβλία που καθιστούν τη μαγειρική προσβάσιμη σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας, εμπειρίας ή ικανοτήτων.
«Από πολύ μικρή η Ηλιάνα αγαπούσε όλο τον κόσμο. Τον έβρισκε όμορφο». Αυτό την έκανε να νιώθει ευτυχισμένη. Ήξερε πως θα σοβάρευε μεγαλώνοντας, γιατί «έτσι γινόταν πάντα.» Τι θα κάνουν όμως οι γονείς της, όταν καταλάβουν ότι η Ηλιάνα δεν μεγαλώνει όπως όλοι; Πώς θα τη συνετίσουν και θα την προστατέψουν; Πώς θα της δώσουν να καταλάβει ότι ο κόσμος δεν είναι πάντα όμορφος; Είναι τελικά δυνατόν να θαυμάζουμε τα πάντα και να παραμείνουμε ευτυχισμένοι, ως μεγάλοι;
Η Ελένη Βασιλειάδη γράφει ένα βιβλίο θετικής γονεϊκότητας. Ένα βιβλίο που στόχο έχει να βοηθήσει τους γονείς να δουν τις αιτίες πίσω από τη συμπεριφορά των παιδιών τους. Μας συστήνει λοιπόν τη Σοφία, ένα κορίτσι που ετοιμάζεται για το πρώτο καλοκαιρινό μπάνιο και την πρώτη βουτιά της ζωής της από τον μόλο.
“Μπαμάδες και μαμπάδες”: πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, για γλυκό ή για αλμυρό!; Σίγουρα είναι ένας διασκεδαστικός γλωσσοδέτης! Ίσως και ένα αίνιγμα που πάει κάπως έτσι: «μπορεί να είναι χνουδωτοί, μπορεί και με φολίδες, μπορεί να είναι καραφλοί ή να ‘χουνε κοτσίδες. Ποιοι είναι;». Ας το ανακαλύψουμε μέσα από μια ιστορία για μικρά παιδιά και για όλους τους γονείς.
“Το σαρδελάκι” είναι ένα βιβλίο που σίγουρα δίνει αφορμή για συζήτηση ανάμεσα γονείς και εκπαιδευτικούς και τα παιδιά. Ωστόσο διαβάζοντάς το αναρωτήθηκα έντονα για το κίνητρο ενός παιδιού να το επιλέξει, πόσο μάλλον ένα παιδί 5+, το οποίο μπορεί να το κουράσει το εκτενές, καθαρά αφηγηματικό κείμενο.